12.31.08
600.000 посети на ЈУТУБ
600.000 посети на мојот канал на ЈУТУБ
добра статистика за крај на 2008 година.
па, повелете посете ми ја страницата (подолу го имате линкот).
12.29.08
Од Германија до Чешка – промашено дејствување
Интересен е развојот на настаните во врска со нашите намери да добиеме датум за преговори со ЕУ. Оваа недела имавме можност да чуеме од страна на министерот за надворешни дека тој очекува идната година да го добиеме датумот. Образложението што и’ беше дадено на јавноста, преку оние вообичаени безлични настапи, е дека приоритетите за Чешка и за Шведска, државите што ќе претседаваат со Унијата во наредната година, се проширувањето и визната либерализација.
Ме заинтригираа изјавите, па си реков да проверам дали навистина е така. Мотив повеќе ми беше се’ уште свежото сеќавање на германското претседателство, кое во 2006 година од страна на истиот министер беше најавувано како клучно за нас. Се сеќавате дека Германија на сите страни и со сите можни средства беше прогласувана за наш стратегиски партнер, кој ќе ни помогнел. Никој никогаш не образложи зошто беше тоа така. Зошто требаше Германија и нејзиното претседавање да биде наш моментум, наша предност? Секако дека е добро моќна и влијателна држава како Германија да биде наш промотор и поддржувач. Би сакал да е така. Меѓутоа, до ден-денешен не ми е јасно зошто јавноста се доведе во заблуда дека нашата европска перспектива безрезервно ќе биде поддржана од Германија. Злобниците говорат дека се играло на картата да се замае јавноста, со претходно лиферуваните информации дека министерот само што се врати токму од таа држава за да го преземе раководењето со МНР. Тоа требало да значи дека тој има силни контакти таму, кои со нивно несебично залагање за Македонија ќе ни ги отворат сите порти. Внимателно креираниот привид, кој нема некоја поголема врска со реалноста, создаде кај нашата јавност оптимизам кој и навистина не’ носеше едно време. Си спомнувате ли што одговори Германија и што постигнавме, всушност, за време на нејзиното претседателствување во ЕУ? Од таа држава, токму во времето на создаваниот оптимизам, стигнаа пораките дека Германија не е наш стратегиски партнер. Ладниот туш беше многу директно пуштен. И на тоа остана. Не видов поголема расправа во нашата јавност зошто Германија се одлучи на така директен начин да ни соопшти дека не може да ги исполни нашите огромни очекувања. Дали можеби сакаа да ни кажат дека стратегиските пријателства се градат на многу посуптилен начин, со долготрајни дипломатски контакти, кои мораат да ги блендираат интересите, така што да одговараат за двете држави.
Замислете сега јас да прогласам дека Шпанија е наш нов стратегиски партнер. Па, да почнам на сиот глас да раскажувам приказни дека тоа е прекрасна држава која многу ја почитувам, дури и сум живеел таму некое време. Тој период мене ми оставил впечаток, таму има култура и традиција кои ме фасцинираат. Па затоа, од утре Шпанија е нашиот стратегиски партнер! Уште подобро ако наидува нејзиното претседателство со ЕУ. Се’ ќе направам да и’ се додворам со прикажување на нејзините вредности низ медиумите. Истата процедура ќе ја применам со цел да им го создадам истиот привид и на моите ментори, на едно огромно разбирање на нештата, длабока упатеност. Сите ќе ги внесам во истиот филм… И што мислите дали потоа Шпанија навистина ќе стане наш партнер? Или можеби ќе постигнам и спротивен ефект? Се разбира дека не. Таа држава има јасно изградени сојузи и пријателства што траат со векови. Примерот може да се аплицира на сите европски држави.
Ајде, за момент да се согласиме дека сум погрешил во оцената кога зборувам за Германија. Ете, можат да се поминат купишта изговори зошто така поминаа работите во почетокот на 2007 година. Министерот бил млад, на почеток биле работите, се направиле грешки поради ударничкиот елан итн. Но, што се случи потоа, што би покажало дека погрешив со оценката. По Германија, дојде Португалија, па Словенија, па Франција. За некои од овие држави повторно кај јавноста силно се подгреваше надежта дека ќе завршиме работа. Особено за Словенија. Пак ќе кажам дека не го спорам ниту пријателството со Словенија. Во нејзиниот случај дури и ќе се согласам дека сме поблиски во смисла на алијанса и заеднички интереси (економија, геостратегија, историја). Ама и во време на претседавањето на Словенија не се исполнија нашите очекувања. За Франција да не зборуваме. Со несреќните изјави на Саркози и Кушнер, ни дадоа алиби да ги прецртаме на листата на желби. Всушност, ни дадоа алиби да не работиме на нив. Штом така се однесуваат, нема да бидеме со нив стратегиски партнер. Контроверзното однесување на Франција спрема нас создаде негативна енергија која нема своја позитивна завршница ниту во меѓудржавните односи. Тоа откри и дека комуникацијата со таа држава не ни е стратегиски планирана и работена во периодот на самостојноста, речиси две децении. Тоа значи дека многу елементи, начинот на работење и остварувањето на француските надворешни интереси не сме ги разбрале. Иако белезите на нивното присуство се и повеќе од видливи, да потсетам дека еден од гарантите на Рамковниот договор, односно негов потписник, беше претставник на Франција. Македонија се’ уште нема соодветен одговор. Секако, тој не може да биде изграден без познавање на навиките, историските пријателства и интереси на таа држава.
12.23.08
Опасен експеримент
На глобално ниво, во последно време, се крева силна врева за да се заштити планетава. Многу факти говорат дека глобалното затоплување веќе е во сериозна фаза и наскоро може да биде голем проблем за целокупниот жив свет. Поради тоа, се преземаат разни напори, кои веќе добиваат и глобална димензија, вклучувајќи цели држави или организации на држави.
Гледав еден многу интересен видеоматеријал на Нешенел џеографик за глобалното затоплување и топењето на глечерите. Според пресметките, ако се стопат глечерите кои ги има на земјините полови може да се покачи нивото на океаните за цели седум метри. Тоа директно би го загрозило животот на околу сто милиони луѓе. Тие би морале да се иселат во повисоките краишта, што е операција на којашто тешко може да и’ се пресмета економската вредност. Целиот светски систем за мошне кратко време би се изместил неповратно. За сите тие луѓе само да се направи обид да се обезбеди место за живеење е практично невозможно. Да не зборуваме за вработување и социјално организирање. Значи, врвните умови на човештвото веќе денеска, антиципирајќи ги овие закани за се’ што може да се случи, се обидуваат да го спречат тоа и на целокупното човештво да му дадат одговори како да се надмине она што делува како голема катастрофа во најава. 
Видеоматеријалот прикажува научник кој, како што беше кажано, добил Нобелова награда за своите идеи како да се заштити човековата средина. Мислам дека оваа информација беше дадена за да се добие сериозност, односно да се отстрани мислењето дека станува збор за несериозен филм. Научникот даде идеја на Гренланд да се покријат деловите каде што глечерите се топат најбргу и така да се забави нивното исчезнување. Имено, тој објасни дека ако врз мразот се постави материјал кој ги рефлектира сончевите зраци, со над педесет проценти рефлективност, може да се забави, ако веќе не може да се стопира целиот процес на топење. Што е, всушност, ефектот што се бара. Убава замисла. Но, малку потешко изводлива ако се знае дека на Гренланд владеат многу неповолни временски услови со ветрови кои достигнуваат и до 150 километри на час. Комбинирани со ниските температури, ветровите се пречка која го ангажира човечкиот ум како да се совлада. Бидејќи станува збор за зафат со кој се спасува околината, најнормално (според мене) беше да се побара материјал кој не е штетен за околината, односно е биоразградлив (како што се нарекува модерно тоа).
Екипата која ги правеше подготовките го понуди најцврстиот сега материјал што можеше да го пронајде, а што одговараше на енвироменталистичките стандарди за зачувување на околината. Ем да помогне да се стопира топењето, ем да не ја загадува дополнително околината, а по некое време да се разгради сам. Идеално решение. Меѓутоа, не оди се’ така лесно како што сакаме ние како род. Често не е возможно, на ова ниво на технолошки развој, да одговориме на сопствените потреби. При симулирањето слични услови како што владеат на Гренланд, материјалот не го издржа тестот. Се распадна само по неколку минути. Ова донесе мало разочарување, а кај наградуваниот научник сомнеж дали е воопшто можно да се реализира тоа што го замислил.
Потоа се дадоа во потрага по светот. Да се пронајде материјал кој може да ги заштити глечерите од топење. Во Европа, на Алпите, кај локалното население кое се занимава со зимски туризам, најдоа решение. Тоа население глечерите ги покрива со пластична фолија која го спречува топењето и им овозможува нивната дејност, туризмот, да преживее. На нашата екипа ова и беше одговорот што го бараа. По извршените тестови, се заклучи дека станува збор за материјал кој може да ги издржи и најтешките услови на Гренланд, односно дека може да се тестира теоријата дали на овој начин може да се стопира топењето на глечерите и со тоа да се избегнат катастрофалните последици за човештвото. Со пластиката се покрија неколку хектари од загрозените подрачја на избраните глечери на Гренланд. Се чекаше 42 дена , а шест недели подоцна екипата се врати на местото. Она што го најдоа и мене ме вчудовиде. Таму каде што беше послана пластиката, мразот беше цврст и воопшто не беше стопен. Но, на рабовите кои останаа непокриени, за 42 дена мразот се стопил од 60 до 70 сантиметри. Брилијантна идеја, победа на човековиот ум. Идеја која е тешко да се спроведе, бидејќи е исклучително скапа (трилиони долари), но е поевтина од преселбата на стотици милиони луѓе. Останува да се види дали светските влади можат да се надминат себеси и да вложат во проект од кој ќе немаат директен економски профит.
Во Македонија, пак, за десетина дена започнува да се применува забраната за пластичните кеси. Официјалното образложение е дека се стремиме да ја зачуваме околината. Во тој наш напор ние го избравме патот на ЗАБРАНАТА. Затоа, од 1 јануари на пазар и во продавниците ќе си ги носиме плетените кошници и платнените торби кои ги исфрливме од употреба кога си замина социјализмот. Ќе мора да ја почитуваме оваа наредба, зашто во спротивно и ние и продавачите ќе плаќаме глоба (илјади евра). Некој од одговорните се сетил во исто време да ја укине и приватната иницијатива, односно слободата на претприемаштво. Па, во упатството што е издадено како да се постапува, е наложено оној што ќе ги користи пластичните кеси (дозволени се само оние кои носат над пет килограми), да мора да ги препродава по најмалку иста цена како што ги купил?! Не може да ги дава слободно. Го читав упатството и не можев да верувам. Дали ова значи дека не сме слободни веќе да се пласираме на пазарот така како што е секаде на Запад. Не сум слушнал никаде во светот (ова се однесува на западните економии) дека некоја држава го ограничува слободното натпреварување на пазарот. Секако, на ова ќе се одговори дека со наредбата се штити околината. В ред, за момент да поверуваме дека е така.
Но, фактите кажуваат нешто сосема друго. Кај нас владее голема криза. Неколку гранки од индустријата масовно отпуштаат работници. Веќе неколку илјади луѓе се на улица, наместо на работа. Параметрите покажуваат дека оваа состојба само може да се заостри, а никако да попушти. Во ваков момент ние удираме со забрана по една гранка од индустријата која во независна Македонија е создавана 18 години врз принципите на слободното претприемаштво. Последици ќе трпат најмалку 30 фирми со околу 500 вработени, односно 500 семејства. Сите обиди да се објасни дека наместо да се уништува цела индустриска гранка, треба да се има инвентивен пристап, остануваат без одглас. За жал, не слушнав дека можеме да изградиме фабрики кои ќе го рециклираат отпадот и со тоа да отвориме нови работни места. Денеска постои технологија која од отпадот може да создаде електрична енергија. Од пепелта може да се прават цигли… Практично целиот отпад може да се рециклира без никакви опасности за околината. Плус ќе има и економски бенефит и вработувања. Но, ние, за разлика од сите држави, мораме да испробаме радикално решение кое не е корисно ниту за околината, оти не загадува пластиката, загадува човекот! Наместо акционен план за нови работни места, предвидувам нови отпуштања.
А пластичната индустрија од Македонија итно нека го најде спомнатиот научник, па нека му помогне да го спаси Гренланд. Додека, во меѓувреме кај нас созрее свеста дека тешко и долго развиваните гранки на индустријата се фундамент на капитализмот. Дека тие се партнер на државата, плаќачи на данок, нејзина основа. Ај да видам држава без индустрија!
12.16.08
еден интересен меил
еден интересен меил од 2 февруари 2006 година.
го оставам тука само како мало потсетување на работите.
Pochituvan g-din K……,
vi blagodaram za pismoto. Odlichno! Se raduvam shto
imame vakov komentar. Namerata na VMRO-DPMNE koja shto
e organizator na ovaa Diplomatska Akademija (znachi ne
sum jas organizator, tuku del od orgaizacijata) e da
predizvika akcija, reakcija, komentari, kritichki
odnos kon odredeni prashanja. Isto taka namerata e da
Vie kako uchesnici vo akademijata dobiete razlichni
perspektivi na problemite, razlichi stojalishta,
pozicii i slichno…
Nie ne si dozvoluvame da cenzurirame bilo koja
pozicija ili stojalishte (ова говорев само во мое име).Tokmu zatoa kritichkiot
osvrt od vasha strana e i toa kako dobredojden.
Pishuvajte, no i na predavanjata postavuvajte
prashanja. Sekoj ima pravo i moznost da postavi
prashanja.
Shto se odnesuva do vchera postavenite prashanja isto
taka nemozam da komentiram zatoa shto prashanjata se
personalen izraz (kako i tvoeto pismo) i lichen odnos
kon neshtata. Te ohrabruvam (kako i site drugi kolegi)
da bidete aktivni, energichni i da se vgradite vo
akademijata.
Eve na primer vo nedela go imame kako predavach Lazar
Elenovski od SDSM. Smetam deka tokmu razlichnite
mislenja treba da ve inspiriraat da se aktivirate.
Se najdobro i se gledame na akademija vo sabota.
Filip Petrovski
ете така беше порано. пред да дојде дпмне на власт…
и после лазе стана министер за одбрана…
12.15.08
Ни залепија етикета… интервју во Дневник, 22.2.1997
Hи зaлeпиja eтикeтa дeкa cмe пpoтив Aлбанците
интервју во Дневник, 22.2.1997
Филип Петровски, 24 години, апсолвент на Филозофскиот факултет во Скопје, несуден кандидат за шеф на студентската организација, неформален водач на студентските протести што деновиве го скандализираат Скопје,за себе, за своите сфаќања на протестите, на Уставот и на ксенофобијата ,ВМРО-ДПМНЕ, за „подметнувањата" од новинарите, за плановите на организаторите на протестот…
Дневник: Господине Петровски, во последно време сте популарен како водач на студентите во Скопје. Дали Ви годи популарноста?
Петровски: Па, не знам како да одговорам на ова прашање. Во секој случај, не сметам дека сум многу популарен. Ако мислите на ова што деновиве се случува и нa тоа
што медиумите гo прават од мене – некој сo позитивна, некoj сo негативна конотација – дел од тоа ми годи, меѓутоа поголемиот дел ми пречи. Бидејќи имаме ситуација вo кoja некој намерно мене ме промовира и ме прави популарен за да ме поврзе сo една политичка партија, за да ме дискредитира мене, нo и за да ги дискредитира сите случувања штo се поврзани сo мене.
Дневник: Вие тврдите дека не сте водач, туку само обичен учесник на овие протести. Дали е вообичаено обичните учесинцн да држат говори, да ја водат масата, да одржуваат прес -конференцни, како штo Вие тоа го правите?
Петровски: He може да се заобиколи фактот дека јас имам малку поголема популарност и оти нe сум токму „обичен учесник". Неодамна јас бев учесник во студентските интриги околу Сојузот нa студентите. Тоа штo се случуваше таму ми даде извесна доза публицитет, бидејќи бев одбиен како кандидат, нo не се помирив co тoa, настапував јавно, дадов неколку интервјуа. Тоа ме направи познат меѓу студентите. Учесниците на протестите ми се обраќаат и jaс нe можам да ги одбијам, да им речам „нe можам". Пo карактер сум подинамичен од другите, побрзо реагирам на нештата и едноставно – тоа штo гo носам во себе нe го кријам. Јас сум таков.
He сум студент од втор ред
Дневник: Bиe сте член на партијата ВМРО-ДПМНЕ. Дали за овие протести разговаравте сo раководството на партијата, на пример со лидерот Љубчо Георгиевски или сo другите луѓе од раководството на партијата?
Петровски: Јас имам cвoja политичка определба и не ја кријам. Уставот на Република Македонија мене ми дозволува да бидам политички определен и едноставно тоа свое право го користам. Поради сите настани штo ce случуваа, добив можност тоа да гo кажам и јавно, и мислам дека ќе беше многу некоректно и спрема jавноста, a особено спрема себе, да тврдам дека не сум член на партија, когa тоа cите гo знаат. Меѓутоа, вo одредени моменти, под влијание на некои новинари, сум доведен во ситуација да cе чувствувам кaкo студент од втор ред. Според нивната логика, студентот штo е член на ВМРО-ДПМНЕ или нa некоја друга партија, значи тој што е политички определен, не смее јавно да проговори за својот став, мора да биде во заднина, не смее никаде да се меша, во никаква организација итн. Ако е тоа така, тогаш ние треба десетина отсто од студентската популација да прогласиме за популација од втор ред, популација која не смее да се меша во студенското организирање и така да исклучиме многу квалитетни луѓе. He тврдам дека меѓу политички неопределените нема квалитетни луѓе, меѓутоа мoe мислење е дека тој штo е пoлитички неопределен, штo тврди „јас не сум политички определен“, всушност соопштува пoлитички став. Сега да cе вратам на вториот дел од Вашего прашање. Намерно не одев вo седиштето на ВМРО-ДПМНЕ додека траеше организацијата на протестот, за колку-толку гo исклучам оној момент штo сигурно ќе ми биде "залепен": студент нa ВМРО-ДПМНЕ, студент на Унијата нa млади сили… Сеуште избегнувам какви било контакти, затоа штo знaм дека тоа ќе биде злоупотребено.
Дневник: Вие тврдите дека Законот за Педагошкиот факултет е неуставен и оти тоа е основниот мотив нa протестите. Што ако Уставниот суд реши дека законот сепак е уставен. Дали потоа ќе фрлате јајца и камења врз зградата на Уставниот суд?
Петровски: Длабоко сум уверен дека Уставниот суд ќе најде сили oвoj закон да го види во неговата вистинска светлина и воопшто нe cе сомневам дека тoj ќе биде отфрлен како неуставен. Што cе однесува на тоа дали ќе cе фрлаат јајца и камења, yште еднаш би рекол дека досега не сум забележал да се фрлаат камења, a cе трудиме да ги елиминираме и јајцата. Некои не нарекоа "бледа белградска кoпиja" сепак, јајцата нe сe измислени во Србија, цел свет ги познава, a тие cе користат како средство поради нивната лесна кршливост – со нив може да сe искаже револт, a да нема големи оштетувања и проблеми. E ceгa, нeзнaм штo ќе cе случи ако евентуално Уставниот суд го прогласи oвoj закон за уставен. За тоа вooпштo не сум размислувал, нитy jac, ниту некој од организаторите нa oвoj студентски протест.
Имам право да го читам Уставот
Дневник: Врз основа на штo го темелнте уверувањето дека зaкoнoт е неуставен? Дaли го познавате уставот, уставното право? Сте полагале ли некогаш уставно право?
Петровски: Видете, јас кaкo дел од оваа организација, кaкo човек, ги поддржувам барањата нa студентите нa Педагошкиот факултет. Вие знаете дека од кaj нив тргна тоа дека законот е неуставен. Што cе однесува на конкретните членови од Уставот, сум ги прочитал, особено членот 48, што најмногу беше спомнуван. Toj член jac, како aпсолвент нa Филозофскиот факултет, смеам да го читам, нема да кажам – да го толкувам. Заклучувам дека според членот 48 законот е неуставен. Нe студирам нa Правниот факултет. Доколку го познавав уставното право тогаш веќе како авторитет ќе можев да говорам за истиот овој член дека е неуставен и тогаш вepojaтнo и мојот глас многу повеќе ќе cе слушаше. Вака, како студент на Филозофскиот факултет, jac гo читaм Уставот и ако смеам да дадам свое мислење – сметам дека законот е неуставен.
Дневник:Дали сте размислувале за тезата дека членот од Уставот што гo спомнувате ја дефннира обврската на државата да обезбеди образование на мајчин јазик за малцинствата до основното и средното образованне и оти не постои ниту директна ниту индиректна забрана во тој член да се користи јазикот на малцинствата кaкo наставен јазик и во сферата на високото образование?
Петровски: Според моите скромни познавања, пocтojaт неколку начини на толкување нa Уставот. Постои либерално толкување, кое, ми cе чини, произлегува од Вашето прашање. Верувам дека вие сте за полиберално толкување на Уставот. Меѓутоа, постои и oнa "тврдо читање" нa Уставот. Ако ми дозволите да излезам од прашањето, jac ќе Ви кажам во што лично гo гледам проблемот. Нашава земја нe може да cc споредува co Финска или со некои други земји. Hиe имаме специфична ситуација. Проблемот што ние го имаме e тoa што cе создава еден паралелен систем. He можеме a да нe спомнеме дека во Македонија три години функционира паралелен универзитет. Cитe знаеме дека тој работи и тоа никој не cе обидува да гo спречи. Toa ќе доведе до паралелизам нe само во образовниот систем, туку до паралелизам нa cитe нивоа и штo e најлошо – ќе добиеме едно дезинтегрирано малцинство во државата Македонија. Доколку Албанците имаат сопствени институции, тиe нема да имаат потреба за контакт со нас, сo другите. Јас познавам луѓе што многу cлабо гo познаваат македонскиот јазик и кои веќе имаат проблем да cе интегрираат во овој наш систем. Постои декларација или конвенција ако сакате – нe знaм точно од кoja година е, вo кoja ООН, не знaм точно ни во кoja точка, нo ние, организаторите, заедно ja читавме – вo кoja cе нacтojyвa малцинствата да cе интегрираат во системот и државата. Има и друг проблем. нe e во прашање само Педагошкиот факултет, знаете. Ha Педагошкиот факултет cе едуцира кадар само за основното образование и за одделенската настава. A бидејќи тие бараат да имаат едуциран кадар што ќе предава во основните и средните училишта, тоа значи дека целиот универзитет "Св. Кирил и Методиј" наскоро ќе мора да обезбеди едуцирање на албански јазик.
Немаме традиција на геноцид и ксенофобија
Дневник: Зошто употребата на албанскиот јазик во образовниот процес мора да е фактор на дезиитегрирање? Тој пример на Финска, штo Вас толку многу не Ви се допаѓа, покажува дека едно релативно мало малцинство (шведското), кое има два или три универзитета на својот јазик, одлично cc интегрира во државата. Tиe луѓе cе декларираат како Финци. Ha кpajoт нa краиштата, зошто Албанците би сакале да cе интегрираат во една заедница која им се заканува сo гасни комори, која ги навредува. Тоа се паролите на вашите митинзи.
Петровски: Пред се тоа не се официјални пароли. Денеска имаше можеби уште порадикални пароли, уште поекстремни и ксенофобични. Hиe ce обидовме да ги отстраниме. Ce обидовме колку штo можеме повеќе да ја контролираме масата и постојано говоревме, постојано објаснувавме дека ова не е антиалбански митинг, дека не е митинг против студентите-Албанци, туку против Законот за Педагошкиот факултет и против министерката за образование, Софија Тодорова. Jac би Ви кажал дека нема голема доза ксенофобија, нo кога ќе се случи една маса да се изиритира, тогаш многу лесно кај неа сe радикализираат барањата, дури и бегаат од здравиот разум. Во Македонија традиција на ксенофобичност и геноцид не постои. Hиe сите го знаеме македонскиот народ како прилично мирен и кaкo прилично подложен на толчење.
Дневник: Сите ги гледаме протестите. Вие не можете да гo превидите фактот дека целата маса вика „Шиптари во гасни комори", дека тоа, сепак, не cе „поединечни случаи“. Дури, некои истражувања, кoи претпоставувам дека ви сe познати, покажуваат дека ксенофобијата и стеротипите се сериозно присутни во народот.
Петровски: Ако вие тврдите дека ова е нешто ново, дека сега во Македонија првпат cе појавува ксенофобичност, мислам дека не сте во право. Меѓутоа, тврдам дека ние во нашата историја немаме примери на геноцид. Што cc однесува на ксенофобијата, мислам дека таа постои, не само меѓу студентите и средношколците – постои во целокупната популација и тоа нe само кај македонскиот народ, туку и кај малцинствата. Ксенофобијата постои и ако веќе треба да ја објаснувам, јас вака ја толкувам: со неуспешните обиди штo ги прави државата, со погрешните чекори и погрешните отстапки, сo погрешните ветувања, мислам дека ќе дојдеме во ситуација кога таа ксенофобија можеби може и да нарасне.
Дневник: Ново е тоа што Вие ја извлекувате ксенофобијата на сцена, со овие протести на некој начин и давате фон, ја канализирате. Дали не сметате дека тоа е неодговорно?
Петровски: Hиe ќе cе обидеме да ја стивнеме до максимум, да ја избегнеме. Меѓутоа, не знам колку ќе успееме во тоа. A тоа дека и даваме официјалност – јас сметам дека не би смееле да утврдиме такво нешто. Кога станува збор за толпа, ако веќе говориме за психологијата на толпата, доволно е поединец таму нешто да изјави и тоа како напад да ги зафати сите.
Дневник: И што правите вие во таква ситуација?
Петровски: Во таква ситуација, јас лично и дел од организаторите cе обидуваме да го стивнеме тоа, cе обидуваме паролите да ги повлечеме, cе обидуваме да им објасниме на луѓето дека нe сме за тоа и повторно ги потврдуваме нашите барања.
Дали Ви е познато дека во меѓународната јавност вашите протести cе третираат како антиалбански, како ксенофобични?
Петровски: Таа слика за антиалбански и ксенофобични протести е протурена, залепена како етикета.Јас тука морам да им забележам на некои новинари. He станува збор за антиалбански протести. Ние не протестираме против ниедна личност, против ниеден наш колега и ништо вo нашите настапи, во нашите изјави, во тоа штo ние го дадовме како документ, нe дава основа за сомнеж дека станува збор за таквo нешто. Ho, на нас ни "помогнаа" некои новинари таквата оценка да биде проширена во јавноста – во домашната, a мислам дека преку Интернет е пуштена информација и до меѓународната јавност.
Дневник: He мислите белким дека меѓународната јавност е неспособна самата да пресуди, наместо да ги слуша „подметнувањата" на овдешните новинари. He мислите белким дека овдешните медиуми го креираат светското јавно мислење за тоа штo cе случува во Македонија? Има овде и странски новинари.
Петровски: Колку штo сум запознаен, немаше баш многу странски новинари штo ги следеа овие протести. Од друга cтpaнa, госпоѓа Елизабет Рен своите ставови ги базира нa информации само од едната страна. Таа не дошла да cе консултира сo никого од оваа cтpaнa. He разговарала co никого, не не прашала: Koи се вашите барања, зошто cтe нa улица, во што е проблемот… Мислам дека меѓународната јавност гo оформува јавното мислење главно според тоа штo тиe гo читаат тука, во весниците. A уште во почетокот na протестите, уште во јануари, ние од новинарите бевме дочекани ‘пa нож’. Зошто cе тиe предубедувања јас не знaм. Jac уште еднаш одговорно тврдам дека протестите нe се антиалбански, нe се против студентите-Албанци на Педагошкиот факултет. Ги повикуваме новинарите повторно да дојдат меѓу нас, да ja видат ситуацијата иако веќе имаат изградено став – да cе обидат да го сменат и да сe обидат да гледаат сo наши очи.
Дневник: Што, според Вашето мислење, треба да напише еден објективен, непристрасен странски новинар, кога ќе види дека на улиците во Скопје доминираат средношколци, момчиња и девојчиња на 15, 16 или 17-годишна возраст, oд кои најголем дел, cе чини, воопшто нe знае за што протестира?
Петровски: Кога cе собираат маса луѓе за протест, нонсенс е да тврдиме дека cитe тие знаат зошто cе тука. Секогаш има одреден процент помодари, кои делумно cе заинтересирани, нo нe и упатени, одреден процент луѓе штo сакаат да бидат видени на такви места. Странскиот новинар штo сака објективно да извести би дошол и би поразговарал со организаторите на протестите. Би побарал материјал штo е дистрибуиран од нив, a нe од некои неофицијални лица. Во дваесет илјади протестанти може да има некој човек што своеволно ќе си напише летоци и ќе ги подели. Тој новинар ќе дојде, ќе пoразговара сo организаторите, пa ќе ги прочита сите материјали што ќе му бидат доставени, пa потоа ќе ја погледне масата и нa кpajoт од сите тиe моменти ќе оформи своја слика, која верувам, нема дa биде до кpaj позитивна. Меѓутоа, нема да биде ни апсолутно негативна.
Средношколците сами дојдоа
Дневник: Bиe сепак не негирате и не можете да негирате дека мнозинството од демонстрантите се средношколци. Може ли средношколец на 16-годишна возраст воопшто да знае што е уставно a што неуставно?
Петровски: Организаторите нa протестот воопшто не им cе обратија на средношколците. Никој од организаторите дури и нe сметаше дека ќе cе пojaват средношколците. Средношколците сe пojaвиja и тоа е факт. Дел од нив тврдат, според нивното соопштение, дека дошле во знак на поддршка. Зпачи, тие cе раководеле oд соопштението на Унијата на средношколците во кое беше упатен aпeл дo cpедношколцитe дa cе раководат сo cвojaтa cвecт и совест. Унијата упати апел за поддршка на барањата нa студентите на Педагошкиот факултет.
Дневник: Веројатно ви е познато дека секаде во демократскиот свет, без исклучок, ангажирањето малолетнн лица во политички цели cе смета за прекршок и нема никаква врска со демократијата?
Петровски: Да, ако ова го сметаме како ангажирање на средношколците, можеби вашето тврдење е точно. Меѓутоа, средношколците никoj нe ги ангажирал. Ако тие самите cе ангажирале, тогаш јас не знам зошто jac да зборувам зa нив. Toa што
јас, како поединец, гo чувствувам е дека тиe не поддржаа во нашите барања и морам да им бидам благодарен за тоа. И нe сметам дека cе политички ангажирани, затоа штo oвa е проблем во образованието.
Дневник: Какви проблеми имаат тие средношколци сo законот за Педагошкиот факултет?
Петровски: Tиe му cе приклучија на протестот, давајќи им поддршка нa барањата за Педагошкиот факултет. Меѓутоа, тиe нe cе согласуваат сo квотата "10 отсто" зa упис нa факултет и тоа прашање веројатнo гo спојуваат сo овие барања на Педагошкиот факлултет. Најголем дел од нив веќе во септември ќе станат студенти.
Полицијата ми се заканува
Дневник: Што ќе сe случи ако протестите излезат од контрола? Ha улиците има многу малолетни деца, нивните родители cе во хаос. Што ако полицијата биде принудена да интервенира, ако има повредени, ако има жртви? Дали ќе cе чувствувате одговорен зa тоа?
Петровски: Тоа е, сепак, една хипотетичка cитyaцuja. Ha тоа можам, односно морам дa одговорам вака: jac сметам дека нема да излезат од контрола. Kora веќе директно ми сe упатува прашањето, одговарам дека ќе се трудам и ќе вложам нaпop сетo тоа да остане во цивилизирани paмки. Сметам дека нема причина за да сe случи такво нешто и сметам дека дypи и новинарите и сите присутни треба да ни помогнат зa дa нe се случи тоа, да ги прифатат како основни и единствени барањата штo cе истакнати вo врска со Педагошкиот факултет, да нe не насочуваат вo друга насока и дa нe зборуваат премногу гласно за она штo би можело да cе случи, затоа штo стопати повторена лагa станува вистина.
Дневник: Простете, нo ова мене ми звучи загрижувачки. Koгa cе води маса cе планира се. Вие cе чини немате план што ќе cе случи aко дојде до инцидент.
Петровски: Ако cе случи некој инцидент утре во Гостивар, на пример, ниe нe можеме да кажеме зa себе дека сме одговорни. Ако cе случи во Скопје, во некое училиште надвор од протестот, пaк нeзнам колку може да cе утврди нечија одговорност. A штo сe однесува директно нa пpoтестот, ниe ќе сториме се́ за таква ситуација дa не cе пojaви и мислам дека дури и доколку cе случи тoa, нагласуваме – хипотетички, многу бргу ќе cе справиме сo тоa. Имаме луѓе што cе способни да одржуваат ред, кoи cе назначени од организаторот и кoи едноставно ќе реагираат во таква ситуација. Единствено ми сe гледa кaкo проблем во целава оваа ситуација дa нe дојдеме до тоа главната улога да ja игpa некоj трет, бидејќи деновиве имаше луѓе штo cе уфрлуваа, имаше такви штo делеа памфлети сo изразено националистички карактep, имаше извици штo сe упатуваа пpoтив малцинството, кoи јас не ги одобрувам… Co таквите луѓе ќе мораме да cе справиме и од утре веќе ќе ги отстрануваме.
Дневник: Bиe и вашата истомисленичка Мирјана Китановска јавно ја загатнавте тезата дека тоа се полициски провокатори. Имате ли докази за тоа?
Петровски: Мене полицијата ми сe закануваше. Тој истиот полицаец cе пojaвувa тpи дена на протестите, јас го познавам пo физиономија, па ќе го замолам вашиот фотограф утре да го фотографира ако биде присутен. Тој мене ми кажа дека најверојатно ќе cе cpeтнемe и пo протестите. Но, може да имa и други провокатори.
Протестите во Грција како повод
Интересирањето ми го привлекоа протестите во Грција во врска со убиството на 15- годишното момче од страна на полицијата. Невиден хаос се создаде во наредните денови низ целата држава. Протестите што започнаа во Атина, продолжија низ другите градови, а по неколку дена се проширија и низ европските градови каде што е лоцирана грчката емиграција. Не гледаме често освојување на амбасади од сопствената емиграција и палења на знамиња на својата земја во знак на револт (помалку се радуваме на ова поради нашата мака со Грците). Иако на почетокот се’ изгледаше како да е студентска иницијатива да се искаже негодување од употребата на полициска сила на радикален начин, како што минуваа деновите стана јасно дека се работи за едно многу поголемо општо незадоволство кое само најде начин да се канализира вака. По изминувањето на неколку дена, во протестите се вклучија и синдикатите, а потоа започна да се инволвира и грчката опозиција, за да се слушнат деновиве и барања за предвремени избори. Како што може да се види, ова е еден вообичаен протокол кога се во прашање протести и изразување незадоволсто. Капиталот што го создадоа само за неколку дена анархистите, вообичаено е да се канализира во политиката, а некој да се обиде од тоа да создаде политичка предност. 
Се поставува прашањето дали е можно и реално така радикална реакција на широките слоеви да се појави поради убиство на малолетник од полицијата? За нас не се вообичаени, односно ние како нација не сме склони да реагираме на ваков начин. Нашиот приод секогаш е покроток. Во состојба на војна, во 2001 година, кога беа убивани по дузини бранители, по месеци и месеци хаос, едвај се случи едно и единствено изразување на негодување пред Собранието. Тогаш беа искршени автомобили на МВР, а дел од демонстрантите влегоа во Сорбанието. Имало многу други критични ситуации кога не се реагирало радикално. Затоа ние малку со чудење гледаме на протестите во Грција. Дури и сме посклони да пронаоѓаме заговор зад масата демонстранти, да гледаме политички маневар и намера на опозицијата за уривање, отколку да помислиме дека протестите се средство за остварување сопствени убедувања, но и легитимен начин да се искаже незадоволство од владеење на власта.
Истовремено, многу малку се знае дека социјалниот радикализам во Грција има длабоки корени. Ваквите идеи во Грција доаѓаат од Европа во деветнаесеттиот век. Посебно од седумдесетте дена на Париската комуна во 1871 година. Тоа е време кога се формирани работничките синдикати, време кога социјалистичките идеи и Карл Маркс како идеолог на комунистичкото движење се појавуваат во грчкото општество. Уште од тоа време е познато дека социјалистичките групи во Грција се многу активни и дека често се користи правото на штрајк. Некои од тие штрајкови завршуваат и со жестоки судири со властите, кршење на машините и работни инсталации, а добар дел од нив завршуваат успешно, со уважување на нивните барања.
Не сум сигурен дека може да се поврзат, односно да се подведат под исто историјатот на анархизмот со историјатот на студентските протести, бидејќи тие во одредени временски периоди имаат различна заднина. Но, бидејќи идејата ми е да го објасниме феноменот на протестите, ќе ги спомнам во ист контекст. Значаен елемент што стои во фундаментот на сегашните протести се, секако, протестите на Политехничкиот факултет во Атина во 1973. Станува збор за студентски протести против грчката воена хунта (1967-1974). Овие протести завршуваат во воена интервенција на војската и крвопролевање (24 мртви, стотици повредени), односно насилно, со влегување тенкови на факултетот од каде што беше отпорот. Меѓутоа, наскоро падна воената хунта. Денеска 17 ноември е неработен школски празник во Грција. А во кампусот на Политехничкиот факултет секоја година се одржува комеморација во знак на сеќавање. Токму во ваков момент, неколку недели по одбележувањето на годишнината од протестите против хунтата, дојде до убиството на малолетникот од полицијата. Затоа низ призма на овие историски настани и повеќе од очекувана е оваа реакција на улиците во државата. Не би се изненадил ако дојде и до предвремени избори, а протестите да се најава за смена на владејачката гарнитура.
Кај нас често се слуша во муабетите дека тоа е една од картите на кои ние можеме да играме. Односно, да се надеваме дека ќе дојде до смена на сегашната гарнитура. Тоа, на некој начин, слушам, за нас би било олеснување и истовремено надеж дека со некоја друга гарнитура полесно би можеле да се разбереме. Не сум сигурен дека тоа навистина и може да биде така. Дури и да дојде до смена на гарнитурата на власт во Грција, не гледам можност да се олабави конфронтацијата. Ќе мора да се смисли некое друго решение.
За мене е интересен феноменот на протестите на студентите. Односно, како се шират рефлексиите преку државните граници и имаат ли студентските движења транснационално влијание. Некако како да сме навикнати кај нас работите да бидат сосема обратни од вообичаените радикални студентски движења во светот, па ако сакате и во Грција. Можам да кажам дека мојата генерација имаше свои идеи, дека за нив се бореше. Нашите протести ја обединија енергијата на цела една генерација. Нивното ехо, со одредени намерни замаглувања, се слуша до денеска. Задоволство е да се чуе дека некои нови генерации, што тогаш биле основци и немале никаква врска со протестите од 1997 (допрва ќе се анализира нивното значење и намерата), знаат за протестите и на нив гледаат како на легитимна можност за искажување на своите ставови.
Студентите во нашата држава се идната водечка и движечка сила на Македонија. На секоја нивна политичка и општествена активност треба да се гледа со симпатија и поддршка. Наместо да се потиснуваат и тргаат настрана, нивната енергија треба да дојде до израз. Нивниот ентузијазам е оној импулс што можеби ни недостасува. Ретко слушаме за изблик на жестока и чиста студентска мисла. Склон бев да мислам дека тие поради своите студентски проблеми не си даваат за право ништо да искоментираат, дека се задлабочени во својот свет. Признавам, бев демантиран во четвртокот навечер. Имено, група студенти во градската библиотека "Браќа Миладиновци" организираше "вечер на јавно говорење – слободна студентска мисла". Имаше девет говорници и неколку стотини колеги публика. Одлични теми, нецензурирани по ниедна основа (должина, ширина, тежина, политичка конотација…). Беа соопштени извонредно и инспиративно (ќе ги објават на Интернет). А беа дочекани френетично. Сега, кога реминисцирам, кога се потсетувам, се ежам. Фала му на бога што бев привилегиран да бидам во близина на таа енергија. Уживав. Си ги наполнив батериите. Заклучив – Македонија има студентарија која е еднакво и повеќе од тоа еквивалентна на сите европски. Таа има потенцијал кој само треба да се искористи. Не да се потиснува, да се користи!
Низ оваа призма ви станува ли јасно зошто се поделени, расцепкани со разни евтини (скапо наплатувани) униформи студентите, принудени да го следат себичниот интерес на некои моќници од сферата на образованието.
12.09.08
Ме менуваат… интервју, Фокус, 21.1.2000
Филип Петровски, довчерашен претседател на Унијата на млади сили на ВМРО ДПМНЕ се повлече од оваа функција. Ha македонската jaвност и e познат од студентско-средношколските протести од 1997 година организирани против донесениот Закон за Педагошкиот факултет, сo кој на националностите им сe овозможи високото образование на оваа институција на мајчин јазик. За повлекувањето или „принудувањето"да се повлече од претседателската функција на подмладокот на ВМРО ДПМНЕ и за констелациите кои доведоа до тоа, Филип Петровеки cе реши да ja запознае јавноста и преку Фокус.
ФОКУС: Пред неколку дена Филип Петровоки беше "исфрлен" од Унијата на млади сили. Шпекулации за твојата промена имаше неколку месеции наназад, нo долго време успеваше да се спасиш од "мечот" на Доста Димовска при кадровските промени. Дали теренот за твое исклучување беше подготвуван однапред или токму сега има некој нов повод по кој следеше исклучувањето или принудувањето на твојата оставка и на неколку други функционери од младите сили?
ПЕТРОВСКИ: Јас He сум исфрлен и сакам да негирам дека некој мe исфрлил, бидејќи младинската организација на ВМРО функционира на следниов принцип: претседателот го бира Централниот комитет, претседателот гo разрешува ЦК, односно го зема на одговорност, или мy гo продолжува мандатот. Jac cе подготвувам, под овој силен притисок под кој сум деновиве, да повикам на Централен комитет и да дадам образложение за работата на младинската организација вo последната година. И мислам дека ЦК, кој има членови кои долго време сe занимаваат со политика, ќе може лесно и самостојно да процени колкава е одговорноста на подмладокот за било кој неуспех кој можеби му се пришишува и колкава е одговорноста на претседателот. Бидејќи добар дел од членовите кои сe таму едноставно знаат каква беше позицијата на подмладокот на ВМРО ДПМНЕ до 1998 година во рамките нa партијата, знаат која беше довербата и што и колку cе случуваше и колку бевме ставени под мраз, односно со врзани раце.
HE ЗНАМ КОЈ ME MECTИ, HО ЗНАМ КОЈ САКА ДА МЕ ИЗЕДЕ ЖИВ
ФОКУС: Медиумите, повикувајќи се на неофицијални извори, веќе пишуваат дека последната надеж, ти и твоите сопартијци од УМС сте имале во разговорот со претседателот на ВМРО ДПМНЕ Љубчо Георгиевски но, дека наводно сте биле крајно
изненадени и разочарани од неговата незаинтересираност за вас и вашите проблеми. Како течеше разговорот со Георгиевски и имаше ли тој поинаков став од Димовска?
ПЕТРОВСКИ: Факт е дека поради долгогодишниот ангажман што го имам вo младинската организација, јас сакам да cе повлечам. Меѓутоа, тоа не е нова работа. Jac сакав да cе повлечам уште пред подолго време, но од мене беше побарано да останам во рамките нa подмладокот. Во тој момент, имаше други обврски кои штo беа поприоритетни и кои што требаше да сe завршат, ja имавме прославата нa Илинден, па aктивности зa претседателски избори, пa реконструкција нa Влада. А, јас имав и други обврски, претседател cyм нa подмладокот и во Парламентот сум, и постојано се пролонгираа некои работи. Апсолутно е неприфатливо дa вели некој дека сум бил вo позиција дa cе спасувам од некого – едноставно во прашање беше мојата толеранција и моето разбирање, затоа што ако некој одлучил дa живее во една партија, односно да придонесува за работата нa една партија, мора дa има и праг нa толеранција. Некои работи нe можат одеднаш pa сe завршат. He станува збор зa спасување од меч, туку за мој а добра воља. Имав трпение некои работи дa ce paзвиваат . Ho, излегува дека ветувањата не биле до крај сосема чесни и мислам дека cеra е дојдено времето дa ce замине. Hиe разговаравме со Георгиевски и нашиот договор беше да cе повлечеме, и тука нема апсолутно никаков проблем. Jac сакам да си одам oд порано, меѓутоа нема дa наведнам глава пред никој и нема pa дозволам никој да го оцрни овој подмладок до денешниов ден, ова раководство кое што ro водеше подмладокот, и тие луѓе штo дадоа cе од себе. Затоа што тоа се чесни луѓе, луѓе што го изградиле подмладокот со своите размислувања, сo cвојата младост вo BMPO и апсолутно не е прифатлив еден третман кој што некои други луѓе, "хиени" во рамките нa пониските структури нa BMPO под закрила на некои можеби повисоки функционери на BMPO, едноставно ја злоупотребуваат позицијата. Станува збор зa луѓе кои никој нe ги играл кога биле мали, пa cе наполниле со комплекси и cera ги лечат низ партијата, луѓе кои што јас многу добро ги познавам и знам кои биле, oд каде дојдоа и како ќе завршат.
ФОКУС: Петровски, најотворено – кој тоа те мести или вулгарно речено"ти го смести" во ВМРО ДПМНЕ и што мислиш зошто – кои се причините?
ПЕТРОВСКИ: Ha "најотвореното" прашање, нe знам. Co сигурносг нe можам да тврдам cепак cум човек кој нe сака дa фрли вина врз било кој, ако нема потврда. Меѓутоа, знaм дека има една структура во BMPO нa кoja што не и се допаѓам поради тоа што сакам pa размислувам слободно, нe сакам дa аминувам било што за кое здравата логика нe би cе сложила. He знам кој ме мести, ама знам кој сака да ме изеде жив. Toa cе некои луѓе штo веќе ги cпомнав од пониските партиски структури во ВМРО кои имаат закрила или барем сметаат дека имaaт закрила од повисоки партиски структури, и сметаат дека е дојдено времето нa НКВД-овски нaчин pa cе расчисти сo Филип.
Значи, Филип cе договара сo Врвот дека треба да си оди, a тоа на Врвот сe зборуваше дипломатски, но, од кога Филип ja затвори вратата и си заминува, Врвот зборува-време е да мy се "oдepe кожата". Co тоа не сe сложувам и на тоа cум подготвен да се спротиставувам, затoa што имам интегритет како личност, без разлика дал и јас себеси многу се ценам или не се ценам, дали мe цени јавноста или не, сепак имам интегритет и нe дозволувам никој да ми го одземе.
ФОКУС: Дали во тва млада структура, за која се зборувв декв е во шематв на Доста Димовскв се наоѓа и Антонио Милошевски…
ПЕТРОВСКИ: Да, и не само тој. Покpaj него, тyка cе и Влатко Ѓорчев и Ружица Гугуловска… Јас едноставно, не сe вклопувам во шемата на тие луѓе.
ФОКУС: Мислиш ли декв има врска и тоа што приватно, ти и дел од сменетите, на пример Александар Пандов (а и двајцата сте пратеници) сте добри другари со еден од синовите на Борис Стојменов, кој пак цело време се обвинува зв обиди за фракционерство?
ПЕТРОВСКИ: He знам, нe сум сигурен, ама сметам дека ако јас сo некого се дружам или ако jac со некого pазговарам, тоа е мoe лично право. Toa никакo не смее дa ce земе зa валидно – oва што човекот го прави како политичар со другарувањето во приватниот живот. He cмee pa cе cтави во оптек и дa ce дискутира кој и што ќе прави вo приватниот живот. Kopeнитe нa ставањето "под мраз"на подмлаpокот доаѓаат токму oд нашите кавги со Пандов, но јас сум таков човек и не му се лутам на Пандов. Тој користеше поинакви методи, јас поинакви и тoa доведе до различни peзултати. Секој според она што си гo проектирал – нека му биде. Heмa да дозволам никому pa ми кажува сo кого да се дружам. Јас ќе се дружам со луѓе кои штo ќе ги изберам.
ФОКУС: Какви ти се односите сo лидерот на партијата и премиерот? Според нашите информации, по студентските протести едно време ти беше и шеф на кабинетот на Георгиевски какo лидер на тогаш опозициoната ВМРО ДПМНЕ. Но, кратко време пo тоа, мислам дека немаше ни цела година, беше сменет од таа функција. Ha штo се должеше тогашната смена?
ПЕТРОВСКИ: Ова не е точно. Co Георгиевски имам многу добри односи. Јас сум во BМРО многу години. Многу "големи" луѓе во ВМРО, односно што мислат дека cе големи, сум гледал како доаѓаат многу, многу после мене и многу време сум творел покрај Георгиевски, во нeговa близина. Мислам дека многу добро го познавам и мислам дека тој мене многу добро ме познава и знaм отприлика како тој размислуа, а и тoj знае како јас размислувам. И нe е случајно сум бил шеф на Кабинетот, зaтoa штo целата таа работа произлезе од една блискост која сме ја имале. Меѓутоа, не cyм сменет од шеф нa Кабинет. Четири месеци откако станав претседател на подмладокот, jac cе повлеков од таа функција. He беше споиво да cе држат такви две функции кои што повикуваа на различен ангажман. Така штo, кога станав претседател нa УМС, јас се повлеков. Вo "Фокус" беше објавена шпекулација дека jac cyм бил сменет од шеф на кабинет, нo тоа нe e вистина. Toa што бев на таа позиција веројатно го зголемува анимозитетот нa некои луѓе од ВМРО кон мене, зaтoa штo таа блискост штo ја имав сo Георгиевски, по секојa цена се обидуваат да ја нарушат и да ја нарушат комуникацијата и едноставно да cе дојде до вакви резултати.
ПОДМЛАЛОКОТ Е ЗАСЛУЖЕН ЗА ПОБЕДАТА HA ТРАЈКОВСКИ
ФОКУС: Што ќе правиш понатаму – остануваш пратеник, претпоставувам, нo дали имаш намера политички посамостојно да размислуваш, па и да гласаш некогаш надвор од ставот на пратеничката гpyna. Co други зборови, се гледаш ли ceбe кaкo дел од фракционерската група во најава?
ПЕТРОВСКИ: Немам намера да престанам да cе занимавам сo политика. Сепак, многу време сум вложил вo политиката, но не значи дека сo нea ќе cе занимавам до крајот нa животот. По дефиниција, нe ми e ништо зададено однапред, ниту пo секоја цена. Сега доаѓа штo доаѓа, бидува штo бидува и ќе видиме понатаму кaкo ќе cе развива ситуацијата, но нe би можел да кажам за себе дека нe размислувам caмocтојнo и дека cyм нечиј полтрон. Јас размислувам самостојно, токму зaтoa што го зборувам многу, зaтoa штo едноставно ги кажувам своите размисли, веројатно и доаѓам ceгa пoд „лед“ од одредена група луѓе од ВМРО. Останувалм пратеник, затоа штo сметам дека мoжaм да придонесам сам многу какo пратеник – имам уште многу штo да кажам, посебно за некои закони кои cе вo подгоговка. Секогаш ќе гласам онака како штo мислам дека треба да се гласа во согласност со македонските национални интереси и вo согласност сo она штo e значајно за македонската држава и за партијата, нормално.
ФОКУС: Јавно оцени дека твоите смени немаат врска сo неуспесите на Трајковски во Куманово на претседателските избори. Воедно, велиш дека тие неуспеси не ce пo твoja винa. Што мислиш, пo чија винa се глобално неуспехот на Трајковски и на ВМРО ДПМНЕ на претседателските избори и евидентното опаѓање на рејтингот на пapтијата?
ПЕTPOBCKИ: Подмладокот нe може да сноси винa, затоа што тој е заслужен за oна штo го доби Борис Трајковски кaкo гласови. Tие штo наметнуваат винa треба да сфатат дека ние победивме нa изборите, не изгубивме. Caмо, тој губитнички менталитет вo BMPO гo има кaj некoи луѓе и нe мoжaм да cе спасат од нeгo. A, тоа произлегува од личните фрустрации согласно нивните карактеристики штo ги имаат. Подмладокот даде сe од себе и ако тој нe беше, ВМРО немаше да победи ниту на парламентарни избори, ниту нa претседателските избори. А, друга
работа е што подмладокот е ставен под мраз една година и за тоа време не даде толку резултати колку што беше способен да даде. Jac гapaнтирам дека луѓето од подмладокот cе подготвени да дадат многу успеси и тој да oдговори нa сите предизвици кои што може една политичка констелација на односи вo државата да ги постави. Ho, зa тоа треба да размислуваат тие штo нe „замрзнаа“.
Евидентно е дека опаѓа рејтингот на партијата. Затоа што cе влечат погрешни потези. Ниедна политичка партија, ниедна Влада нема простор за грешење и комотно работење. Ho, сепак имa многу погрешни потези.
ФОКУС: Тебе неуспешно те осомничија за финансиски малверзации во Градски аптеки, бидејќи таму беше член на УО. Дури наводно и те проверувале истражните opгaни. Heштo повеќе за тоа?
ПЕТРОВСКИ: Too e најголемата "смешка" што ми се случила oткако cе занимавам сo политика. Во ВМРО функционира озборувањето. Па, oнoj штo не ни сe допаѓа ќе го cтавиме на листа за одстрел, па ќе му „наместиме 350“ работи, од кoи 351 ќе бидат невистини и ќе го ставиме на одстрел затоа штo сме мy „cпакувале“ досие кое што никој, никаде и никако нe може го потврди или да го провери само доволно е затоа што „ние“ тоа го кажуваме и тогаш мора да е вистина. И таа личност мopа да си оди. Тоа cе случи сo Градски aптеки. Heкoj ми измислил нешто. Ce уште нe ги кажувам имињата, ќе ги оставиме за понатака. Премиерот cе заинтересирал, ме праша и му кажав и тоа jaвноста треба да го знае – во оваа држава постои полиција, истражни органи, цел еден систем нa кој e востановена државата, на кој треба таа да функционира и единствено тие cе валидни да проверат. Јас инсистирав тиe да ме проверат и
дали нешто воопшто сум направил. Бидејќи ништо нe сум направил, добив извинување. Но, останува озборувањето кoe ме следи, еве и вие мe прашувате, и народот размислува дали навистинa jас нешто сум направил. Ho, jac cyм чист можам слободно да разговарам. Политичарот мopa да биде отворен кон jaвноста и немам штo да кријам.
ФОКУС: Дали ти имаш впечато или знаеш дека раководни структури од ВМРО ДПМНЕ, кoи сега се во извршната власт се имаат впуштено во неодговорно или нешто штo наликува нa корумпирано владеење?
ПЕТРОВСКИ: He би можел со сигурност да тврдам, но тоа е тоа што ја следи сегашната гарнитура,односно од сите страни е притисната од македонската јавност. Јас какo писмен човек, оти во основно мe научија да читам, ги читам весниците и тоа може да cе види вo медиумите. Ова прашање треба да им го поставите нa луѓето од извршната власт, jac cyм вo законодавната.
УСТАВОТ ТРЕБА ШТО ПОРЕТКО ДА CE МЕНУВА
ФОКУС: Младиот Петровски македонската јавност го запозна за време на студентските протести во 1997 година, кога тогашната владеачка гарнитура донесе посебен Закон за педагошкиот факултет со кој им сe овозможуваше високо образование нa мајчин јазик нa националностите. Гладувањето, престојот во шатори пред Собранието, ревносниот став за употребата на официјалниот јазик во високообразовните институции. Сега, токму вашата партиja ce подготвува да го легализира малоречанскиот универзитет. Како ја оценувате вaквaтa одлука?
ПETPOBCKИ: Вo ниеден момент нe cyм cе откажал од ниедно барање кoe сум го поставил во 1997 година како студент. Toa што вo jaвноста опозицијата нa нив својствен начин гo наметнува дека Филил ги предаде интересите нa студентите, дека Филип cе купи зa пapи, caкам да го отфрлам јавно иj acнo и гласно. He cyм cе повлекол од ниедно барање, зашто cметам дeкa тие барања нe cе студентски, туку дека cе општо-македонски, дека кореспондираат со сите македонски национални интереси. Ако cе разбираме штo cе македонски национални интереси, a тоа e држава Македонија, која штo Македонците ja барале илјадници години, cвoj Устав, кој што ги peгулиpa сите права нa сите, на сите националности им ги дава cитe можности кoи ги нуди едно законодавие сродно и блиско до европското, до модерното западно размислување, но ја запазува суштината нa државата. И од тоа Филип Петровски нема никогаш да cе откаже. А, треба да ме прашате како македонската јавносг ја оцену ваквата одлука на некои личности и ќе ви кажам дека нe ллукаат по улици. Jас немам зошто да сметам дека и мене треба да мe плукаат, никогаш нема да ги предадам тие луѓе сo кoи cе движевме заедно по улиците.
Да не бидам погрешно сфатен, јас не cyм застапник на тезата дека треба гo paдикализираме албанското малцинство вo Македонија сo тоа штo ќе глецаме да ги eлиминираме од cекoj нормален живот, ниту од приватната сфера, ниту од јавната. Ho, cпоред мене постојат рамки на Уставот од кoи не може да сe излезе. Тоа cе pамки нa добро живеење. Тој Устав cпоред мене e добар и во тој поглед сум конзервативен, Уставот треба што поретко да cе мeнyвa.
ФОКУС: Дали мислиш дека со партијатa имa реална опасност од дејствување на една група луѓе кoи имаа силно пробугарско чувство или пак тоа само ви го местат опозиционите партии и медиумите блиски до СДСМ?
ПЕТРОВСКИ: Не знaм дали caмо ни гo местат, мислам дека нe мoжaм да го дадам тoj одговор, нo тoa е прилично проблематично. Toa мy носи многу негативни поени нa BMPО вo македонската јавност. Но, не cyм тој штo треба да го даде одговорот, а cметам дека јавноста e таа штo очекува jacни одговори вo таа насока, за да ни биде мирно. Како пратеник paзговарав сo луѓе кои ги среќавам и тие cе загрижени и инсистираат да знаат за ова, за Димитар Димитров (татко на Никола Димитров) и останатите луѓе слични на нив. Македонија е држава нa македонскиот народ, a сите други што живеат тукa cе добредојдени, може да ги остваруваат сите граѓански права. Ce знае кој е костурот, кој ја формира oвaa држава, коja ни e и единствена.
И од тоа (од барањата на Студентските протести – н.з) Филип Петровски нема никогаш да се откаже. A, треба да ме прашате како македонската јавност ја оценува ваквата одлука на некои личности и ќе ви кажам дека не плукаат по улица. Jac немам зошто да сметам дека и мене треба да ме плукаат, никогаш нема да ги предадам тие луѓе сo кои се движевме заедно по
улиците.
Татко му на Филип е близок до Даравелски, a тој пак до Доста Димовска. Дали не “пукна" нешто на таа линија штo би предизвикало ваше `“протерување"?
ПЕТРОВСКИ.; Ha oвa прашање долго време сакав да одговорам и да го кажам јавно. Татко ми не е близок со Даравелски и не знaм кој тоа гo пишува. Татко ми e во ВМРО од 1990 година и за партијата имa многу дадено. He зборувам во смисла на финансии, туку се дал себеси. Тој верувал во ВМРО, во тежината на нејзините идеи. Тој не е близок сo нив, a e изигран од некои од нив во Kyмановo и дека e наместен. Најчесто некои вакви шпекулации се пишуваа во "Фокус" и дека откако седнав во Парламент мајка ми ја "наместив" ваму, татко ми онаму. Татко ми пo барање на Агенцијата за обнова и развој a ставен таму хонорарно, a мајка ми нe e вработена во ниедна државна институција, и вујко ми нe е вработен никаде.
12.06.08
Доаѓа Хилари
Победата на Барак Обама е сама по себе историски настан за САД, но и пошироко погледнато за модерниот демократски и цивилизиран свет. Со овие претседателски избори во Америка се случи коперникански пресврт и во иднина интересно е да се набљудува како ќе се одвиваат работите… Многу ќе биде значајно да се види дали сега ќе зајакнат конзервативните политички и општествени сили или, пак, овој чин ќе биде целосно ослободување на САД од мрачното минато кога Афроамериканците беа расно малтретирани. Индикациските фактори досега се измешани и не може со сигурност да се говори како навистина ќе биде во иднина. Како пример ќе спомнам дека кај белото население гласањето, процентуално изразено, било во корист на Обама, што индицира напуштање на расните предрасуди и определување за кандидатот и неговата политичка платформа. Додека кај Афроамериканците е забележана сосема обратна ситуација. Околу 90 проценти од нив гласале за Обама, што само по себе укажува на извесни расни резерви спрема Мекејн. Не верувам дека кој било може да има 90 проценти поддршка за политичка програма, колку и да е харизматичен. Затоа ќе биде интересно да се следи со што ќе се соочува на внатрешен план новата американска администрација.
Можеби уште поинтересно ќе биде да се проследува развојот на настаните на надворешен план. Само до пред неколку месеци лутите и непомирливи противници, сега ќе настапуваат заедно. Назначувањето на Хилари Клинтон за шеф на Стејт департмент е уште еден елемент за дополнителен интерес кон нашиот стратегиски партнер. Според бројот на коментарите што се појавија во врска со нејзиното ново работно место може да се заклучи дека треба внимателно да се следат нејзините чекори, како и по можност да се бара начин за поблиска соработка. Предупредувањата се дека Хилари е, всушност, голем проблем сега, но и во иднина за Обама. Долготрајната трка во партијата беше неизвесна, а победата тесна. Таа многу го исцрпе Обама, а Демократската партија ја доведе на работ на делење. По сојузните држави бројот на гласови, собран на куп, беше поделен на две речиси идентични половинки. Да, Обама победи во партијата (процедура сега незамислива во Македонија), но мораше да смета на Хилари ако сакаше да го победи Мекејн. Убеден сум дека без јасниот сигнал што го даде Хилари со присуството на митинзите на Обама, резултатот на изборите можеше да биде и поинаков. Значи, на некој начин, двајцата во интерес на партијата, но и за себе, мораа да направат договор за да победат. Ништо спорно во политиката. Таа многу често може да се сведе на математичка операција во која мора правилно да се соберат елементите. Но, како што може да се види, кланот Клинтонови добро се пазарел. Размената на „добра“ дури сега е видлива за обичниот набљудувач и може по малку да биде и разочарувачка. Извесно е дека ова е некаков сигнал за помирување на силните фракции внатре во Демократската партија. Сепак, во исто време, ова е можност за Хилари да изразува слободно свои ставови во надворешната политика на државата која настојува да биде присутна секаде во светот. Аналитичарите предвидуваат дека таа, бидејќи се чувствува како лидер кој зад себе има завидна бројка гласачи и партиски механизам, ќе настапува независно и енергично. Можеби и нема да ги заборави своите претседателски амбиции за некое идно време. Ова е можност за проблеми во Белата куќа.
Секако дека Обама е свесен за сиве овие работи. Тој веќе има и одговор. Наводно, бил инспириран од концепцијата на поранешниот американски претседател Линколн. Популарно, овој пристап се нарекува „тим на противници“ (според наслов на книга). Велиме тим зашто во неговиот кабинет ќе остане и Роберт Гејтс, државниот секретар за одбрана на претходниот претседател. Со овој тим се создава впечаток на помирување. Објаснувањето е дека со собирање силни личности околу себе, Обама ќе биде во можност низ жесток дијалог да доаѓа до поквалитетни решенија (повторно и ова е состојба која нема шанси да биде видена во Македонија).
Да разгледаме накратко што може да значи сево ова за Македонија, оти еден сериозен пристап вклучува токму антиципирање на идната рамка, како и да направиме обид за одговор како да се позицираме како држава. Администрацијата на заминување, преку Кондолиза Рајс, веќе се поздрави со нас. Нејзината изјава дека не очекува решение за спорот со името беше тој поздрав и сега пред нас стои новата состојба за која во наредниот период треба да имаме одговор. Бидејќи Македонија, главно, навиваше републикански, се создаде состојба на страв по победата на Обама. Сите ние бевме за Мекејн, како ретко која држава во светот. Бевме за него оти Обама бил близок до Грците. Не дека тука нешто посебно многу се знаеше за Мекејн или за Обама, туку едноставно ако Грците се за едниот, ние мора да сме за другиот. Да не се разбереме погрешно. Моите политички убедувања се поблиски до тие на Мекејн. И затоа си навивав за него, иако многу политички потези на Буш во последниве години не ми се допаѓаа (на Интернет може да се најдат еден куп документарни филмови за практицирањето моќ на администрацијата во заминување)… Ама тоа е приказна за друг пат. Кога ќе абдицира кралот, сите му се нафрлаат како хиени.
Ние сега треба да се подготвиме за нови четири години, за новата администрација. Треба да знаеме што да очекуваме. Досега, за жал, не сретнав никаде низ нашите медиуми одговор – што да се прави! Како да сме затечени. Како да не ни се верува дека Хилари може да биде државен секретар, како се’ уште да не веруваме и дека Обама е претседател на САД. Се случија ли таму воопшто избори? Шегата настрана, перспективите не се толку лоши. Проценувам дека доаѓањето на Хилари, напротив, е добра вест за Македонија. Прво, таа има претходно искуство во меѓународната политика. Во двата мандата на нејзиниот сопруг имаше доволно време да се запознае со жешките елементи од нејзината нова работа. И, бидејќи се знае дека САД сакаат да имаат активно учество во одредени области, не се сомневам дека таа има солидно познавање на прашањата, можеби во детали. Тука, секако, е и помошта на Бил, кој преку неа повторно ќе може да помага, но и да се реализира. Тој никогаш докрај не се помири, односно не се откажа од активност на меѓународната сцена. Второ, уште позначајно за Македонија е што Хилари била тука. Се’ уште ми е свежо сеќавањето на доаѓањето во македонскиот парламент, заедно со Бил, за време на кризата со бегалците. Таа знае што направи Македонија да се спречи хуманитарна катастрофа од огромни размери. Таа знае дека Македонија ја одигра својата улога во планот на Бил за овие простори. Така што за Македонија знам дека има позитивно мислење. Уште повеќе, за нас е позитивно и личното познанство на новиот државен секретар со американскиот амбасадор во Скопје, Рикер.
Значи, Хилари знае каде е Македонија на картата на светот. Ќе се сети на нас. Останува оттука натаму и ние нешто да одработиме.
filippetrovski