03.29.08
Posted in Некатегоризирано at 8:06 pm од filippetrovski
Неверојатна е тензијата којашто деновиве лебди во воздух. Претстојниот самит на НАТО во Букурешт во целиот регион создаде една тешка атмосфера на исчекување. Апсолутна непознатост е што ќе се случи навистина на крајот. Разврската и нејзиното очекување веќе се дел од нашите животи, најобични дискусии… Деновиве присуствував на расправија меѓу двајца пријатели кои имаа поделени мислења околу нашиот можен став по последниот предлог на медијаторот Нимиц. Инаку, овие двајца никогаш ги немав видено да бидат нервозни, агресивни или нетолерантни по прашања од областа на политиката и историјата во меѓусебните дискусии. Но, овој пат не беше така. Еден од нив, едноставно, стана и си замина, не отстапувајќи од неговите ставови.
Истото се случува и на политичката сцена. Таа е стресена до корен. Речиси сите наши актери ми изгледаат некако збунето. Како да ги изненади и затекна неподготвени притисокот од Грција. Ги гледам секојдневно на вести (веќе ми се вселија дома) и не можам да видам стаменост, силина и стратегичност, не гледам јасен став и изградена стратегија како ќе се справиме со ова небиднина што сака да ни застане на патот. Пробав да се присетам како ја дочекавме оваа последна и најсилна офанзива на Грците. Трагав по некаков пишан текст, мислење, документ или платформа на кој било државен орган. И не ја најдов. По петнаесет години исцрпувачко спорење со Грција, ние не успеавме да предвидиме што не’ чека пред самитот на НАТО во Букурешт. Никој не спомна ниту збор како понатаму. Наивно ни се нудеше тезата дека времето работи за нас, дека над 120 држави не’ признале под уставното име, што само по себе имплицирало дека работите се развиваат во наша корист. Сепак, наместо лесно пристапување во НАТО, нашиот пат стана и повеќе од трнлив. Практично, јас ја разбирам Грција. Таа е заплеткана во своите шовинистички разбирања на историјата. Секој поупатен ќе се согласи дека заплеткувањето е толку силно што и нивната влада по ова прашање виси на конец. Сега, во ова игра на нерви, најважно е да не се загуби разумот и да се изигра партијата докрај трезвено и без грешки.
Пред нас е многу значаен историски момент. Букурешт не смее да се претвори во можност за втора поделба на Македонија (првпат во 1913 Македонија е поделена на три дела според договорот од тој град). Симболиката е и повеќе од јасна и повикува на трезвеност. Ние мораме да направиме се’ до почетокот на самитот да бидеме конструктивни и да и’ покажеме на западната и НАТО-јавност (која поради тензијата што ја создаде Грција ги врти своите очи кон нас) дека за нас Алијансата нема алтернатива. Мораме да бидеме итри и во овој момент да ја изведеме Грција и нејзините фикс идеи за сопственост врз историјата на ледина. За да ги видат сите. Така, кај многу од членките ќе се разбистри маглата што со години тие ја создаваат планирано, стратегиски. Ако идната недела, и покрај инсистирањето на американскиот претседател Буш за влез во НАТО на целата Јадранска група, Грција се обиде да стави вето, тоа, убеден сум, ќе биде спречено со сите можни средства што ги има на располагање американската политика. Ама за да се случи тоа нашиот одговор на последниот предлог на Нимиц мора да биде таков што нема да остави сомнеж дека сме зрел кандидат за членство кој ја заслужува поддршката на сите држави-членки. Потребно е да оставиме впечаток на зрела држава којашто знае што сака и каде ја гледа својата иднина. Дозволете само да потсетам дека НАТО е предворје на Европската унија, односно дека сите држави кои во последните проширувања влегоа во ЕУ, прво поминуваа низ безбедносната стабилизација на НАТО.
Ова го спомнувам не случајно. Затоа што проструија информации дека можеме ние да влеземе и во некој иден круг на проширување. Или, пак, да бараме алтернатива на НАТО. Кој било што ќе се реши на оваа варијанта мора да биде свесен дека може да предизвика катастрофа од несогледливи последици за Македонија и Македонците како народ. Како што стојат работите сега, проширување на НАТО може да нема многу години или децении. Едноставно е видлив напорот на Русија, преку стимулирање на Грција (западните аналитичари често Грција ја нарекуваат руски тројански коњ во Европа) и македонскиот проблем да најави дека нема и во иднина да се согласува со поместувањето на Алијансата кон нејзините граници. А ако согласно со покажаните намери, продолжи јакнењето на Русија глобално, таа дефинитивно може на оваа точка да предизвика замрзнување на геополитичкиот распоред. Односно, да нема ширење на овие простори на НАТО веќе никогаш! Од таа перспектива ќе можат веќе утре (по потреба) да се активираат плановите за создавање голема Албанија кон необезбедената и останата Македонија надвор од НАТО. Сите знаат дека Албанците ја имаат изработено својата агенда со Американците. И немаме право да им се лутиме. Тие работат на своите интереси и зацртани агенди, како и сите други држави и народи. Не се ништо ново ниту интересите на големите држави на овие простори. Нашите судбини се поврзани неразделно токму со тие интереси. Откако постојат државите на Балканот, од деветнаесеттиот век, тука се и интересите на големите држави. Ние имаме две можности, да го разбереме тоа и да најдеме модус вивенди, или да се изолираме од сите и да пробаме нов модел досега, за жал, непознат. Свесен сум дека ова се драматични претпоставки, ама подобро е јас да погрешам во еден текст, отколку нашето државно водство во спорот.
На што работиме ние? Каде е нашата агенда? Па, ако се познати начините на лобирање, ако е познато дека интерес и пријателство се гради, зошто и ние да не го правиме тоа. Само тоа. Ништо повеќе. Да градиме. Нашиот стратегиски партнер САД не’ спасува по секоја цена. Предлогот што го даде Нимиц и повеќе е од добар за нас. Тој ни дава можност да одиграме стратегиски и да влеземе во НАТО (бидејќи е врзан со поканата). Го признава нашето уставно име. Го преведува и на англиски, со што го прави името препознатливо. Дозволува во билатералната комуникација да си го користиме уставното име, кое не се менува, и не го негира нашиот идентитет. Секако, им дава за право и на Грците. Не е без отстапки и од наша страна (менување на имиња на аеродромите). Но, како поинаку? Не гледам начин да се заобиколи Грција која стои на нашиот пат кон Алијансата.
Се’ што ќе дојде потоа е предмет на анализа, стратегија и тактика. Мораме веќе еднаш и ние да ги применуваме вештините на дипломатијата. И колку да се знае, јас за мојот идентитет се борам и ќе се борам секогаш и секаде колку што можам повеќе и колку што можам погласно (оние што следат Интернет добро го знаат тоа). Тоа право не може да ми го одземе никој. Ама како државјанин на членка на НАТО ќе имам на располагање дополнителни можности за гласност.
Permalink
03.27.08
Posted in вести at 8:14 pm од filippetrovski
утре во градската библиотека „браќа миладиновци“ ке има промоција на 14 книги. ке биде интересен настан. текстот подолу го преземам од дневниот весник време.
ВО НОВАТА ЕДИЦИЈА НА ИЗДАВАЧКАТА КУЌА „АКВАРИУС ПЕТ“
Македонските блогери со печатени изданија
Кате Антевска
Политички коментари, поезија, проза, теми од секојдневието и од актуелните општествени случувања на четиринаесетте најекспонираните македонски блогери се објавени во печатена формата од издавачката куќа „Аквариус пет“ од Скопје, а ќе бидат промовирани утре, во библиотеката „Браќа Миладиновци“ од 14 часот. – Блогерите, кои со своите интересни записи привлекуваат константно внимание од јавноста, заслужуваат поголема достапност до читателската публика – вели Снежана Штрковска, сопственик на издавачката куќа „Аквариус пет“ од Скопје и иницијатор на проектот. Четиринаесетте книги се публикувани во заедничка едиција, насловена „Блог-записи“. Обемноста на изданијата се движи од 60 до120 страници. Едицијата ги вклучува изборите од блоговите на:
Рибаро (раскази) ,
С. Ц. (раскази) ,
Бунка (раскази и лични видувања) ,
Филип Петровски (лични видувања на тема политика) ,
Ана Пејчинова (патописи поврзани со Авганистан) ,
Кими (лични видувања на секојдневни теми) ,
Крофна (раскази) ,
Арвена (археолошки теми) ,
Виолетова (раскази и лични видувања на разни теми) ,
Кристал Кастл (раскази) ,
Бездомна (поезија во проза) ,
Струмјан (раскази) ,
Оги Синко (раскази)
и на Џаман (раскази и лични видувања на општествени теми) .
Дарко Булдиоски од Центарот за нови медиуми, кој заедно со Сашо Мацановски – Трендо ќе ги претстави изданијата, вели дека практиката на издавање книги од блогосферата во светот е постара од седум години. – Вакви изданија надвор почнаа да се печатат во 2001 година. Книгите што се направени од записите на блоговите се наречени блокови, и се многу популарни. Блогерите однапред знаат дека нивните пишуванки ќе бидат објавени во книга, и затоа отвораат блогови – вели Булдиоски. Организаторите на овој издавачки зафат констатираат дека иако обидот за објавување на блогерските содржини во печатен формат кај нас е пионерски, постои потенцијал тој да се претвори во убава традиција. – За почеток ги одбравме најчитаните и најинтересните блогови, а селекцијата ја правевме врз основа на нивната разновидност. Пред две години беа испечатени две книги на познати македонски блогери, но, за жал, тие поминаа незабележително. Затоа, овој пат решивме да собереме пишуванки на повеќе блогери и да ги ставиме под една едиција, под еден серија – вели Штрковска.
Време, број 1326, 27.03.2008
Permalink
03.22.08
Posted in блогосфера at 8:29 pm од filippetrovski
Саркози како парадигма
Повеќе пати досега сум пишувал за значењето на Франција кога е во прашање нашиот спор со Грција, билатерално, како и во однос на ООН. Имено, не е чудно што Грција голем дел од својата енергија во овој период, а и во текот на целиот спор ја концентрираше токму во комуникацијата со Франција. Тие многу добро знаат дека Франција е член на Советот за безбедност (СБ) со право на вето. Исто така, знаат (што некои македонски медиуми намерно го превидуваат кога ја палат страста за наш судир со целиот свет) дека за да се реши еднаш засекогаш и конечно спорот со името, целата процедура повторно ќе помине низ СБ, кој ќе мора да донесе нова резолуција за Македонија. И најзначајното за Грција (а вредно за сите нивни напори) е тоа што Франција за цело време на спорот ја поддржува безусловно грчката позиција. Секоја држава која има ваков влијателен пријател во светската политика треба да направи се’ да го одржи и унапредува тоа пријателство. Знаејќи ги овие прости аксиоми, политиката на јужниот сосед ги користи како моќни алатки за остварување на своите интереси. Уште повеќе затоа што Македонија со уставното име ја признаа три од петте држави, постојани членки на СБ. Останувајќи една од последните две држави кај кои е клучот за спорот, Франција дополнително добива на значење овие денови. Имајќи ги предвид овие неколку моменти, не ме зачуди што Саркози застана на страна на Грција. Напротив, се’ друго повеќе ќе ме зачудеше.
Но, во Македонија предизвика бура од негодувања изјавата на Саркози што тој ја даде во врска со спорот за името, настапувајќи недипломатски и недржавнички. Така, ставајќи се отворено на страната на Грција, тој навреди чувства на неколку милиони Македонци низ целиот свет, како и целата македонска нација. Уште полошо и трагикомично, тој како еден од аргументите за својата поддршка го наведе објавувањето на книгата „Саркози од Солун“?! На ова реагираа македонските блогери на единствениот можен начин. Бидејќи насилното уривање на идентитетот на еден мирољубив и напатен народ тој го смести во рамките на една книга и ако на тој начин се добива неговата наклонетост, треба да биде известен дека и од наша страна е можно да му се посветат редови од повеќе писатели, журналисти и блогери. Само да каже што може да ја задоволи неговата суета.
Иако тој на француската политичка сцена е познат како елоквентен, силен, одлучен и праведен политичар, реалноста покажува нешто сосема поинаку. Саркози има сериозна историја на предизвикување разни инциденти. Големите студентски демонстрации (2005) на некој начин добија жестокост по неговите неодмерени изјави. Потоа, минатата година и во Сенегал одржа зачудувачки нетактичен говор. Навредувајќи ги жителите на Африка, со реферирање дека тие, всушност, и никогаш на влегле во историскиот процес и прогрес поради нивниот начин на живеење. Нарекувајќи ги сите жители на Африка „сељаци“, успеа да предизвика реакции од целокупната интелектуална елита на континентот, па дури и на претседателот на Африканската унија, кој зборовите на Саркози ги опиша како потсетување на некои „други поминати времиња“. Листата тука не завршува. На еден аграрен саем (февруари 2008) тој влезе во дуел со еден присутен кој, замислете, не сакал да се поздрави со него, нарекувајќи го „простак“ и наредувајќи му да си замине… Секако, крем де ла крем на неприфатливото ексцентрично однесување за еден десничарски и конзервативен политичар е женењето со поранешната топ-манекенка Карла Бруни (позната по многубројните врски со музичари, богаташи и политичари). Нејзиното станување прва дама на Франција, дефинитивно, го урниса внимателно градениот лик на сериозен политичар и државник.
Последните локални избори целосно го потврдуваат тоа. За помалку од една година (функцијата ја презеде лани во мај), тој и неговата политика се поразени во повеќето градови во Франција. Посебно значајно за неговата опозиција е што сега ги контролира Париз, Лион, Тулуза, Стразбур, Каен… Во Македонија нема некоја особена традиција на следење на овие поместувања кај поголемите европски држави, така што ризикувам да преминам во тривијалност. Па, сепак, ќе се задржам уште малку на темата. Сметам дека за нас е интересно да се знае дека однесувањето на Саркози веќе по првите десет месеци владеење е санкционирано драконски од гласачите во Франција.
На нашите пријатели Французи, кои својата држава ја изградија на слободарски принципи, сакам да им порачам дека ова чувство на горчина што го имаме, сепак, нема да се генерализира. Не би било во интерес на двете држави да се создаде омраза и зла крв кај граѓаните. Јас бев дел од парламентарна делегација која го посети францускиот парламент во 2000 година. Бевме поздравени (прв пат во историјата на односите меѓу нашите две држави) со прекинување на седницата на францускиот парламент во присуство и на францускиот премиер и со пренос во живо до нацијата. Добивме бронзени медали од парламентот во знак на препознавање на значајноста на моментот… Тогаш тоа можеше да биде раѓање на една добра перспектива. На создавање соработка која ќе не’ направи еднакви. Оти ние само тоа бараме – еднаквост. Ги бараме истите права за кои во Франција се кревале револуции. Сега веќе не е време за револуции, оти човештвото треба да се учи на своите грешки и да напредува преку апсолвирање на темите.
Слободата која ја имам како критичар/коментатор, сепак, не е иста како и на официјалните државни органи. Тие би требало веќе еднаш да создадат подолготрајна и издржана стратегија како со Франција понатаму. Знае ли некој од вас кој ни е амбасадор во Франција? Знае ли што тој направил и дали воопшто нешто направил? Време е текстовите од ваков тип, каде што може да се покажат емоции, да се користи козерија и сите други стилски средства да ни се препуштат на нас коментаторите. Државата не смее да реагира како коментатор. А таква беше нашата реакција по настапот на Саркози. Нема фајде од врачување ноти отпосле. Дури имаат и контраефект. Дали навистина мисли некој дека сега Саркози ќе се повлече од кажаното? Сигурно нема. Но, настапувавме 15 години наназад пријателски кај него (и кај Сеголен и десетици други) додека се’ уште беше градоначалник во деведесеттите. Не треба повеќе, само подготвеност на нашите дипломати да ја соопштуваат вистината наместо да не’ известуваат за тоа што се случило во Франција. Колку да се знае, веста доаѓа, со посредство на маскомуникацијата, побргу од писмата…
Permalink
03.19.08
Posted in лично at 3:40 pm од filippetrovski
Без партиска демократија, нема демократија во државата
Партиите се бироа за вработувања – членовите слепо го следат лидерот, а за возврат очекуваат функција или вработување, вели Ѕвонимир Јанкуловски
Без вистинска демократија во политичките партии не може да има демократија во државата. Последиците од недемократското однесување во самите партии и неградењето вистински кадри што ќе ја водат државата, ги трпат директно граѓаните. Ова го заклучија учесниците во дебатата „Демократија во партиите – демократија во Македонија“, во организација на Здружението за јакнење на цивилното општество „Лидер ЛП“.
- Треба да се смени менталната матрица кај тие што раководат со партиите. Тие треба да бидат форум на отворена дебата. Сега се претворени во бироа за вработувања, односно членовите слепо го следат лидерот, а за возврат очекуваат функција или вработување. Секое мислење спротивно со тоа на лидерот се толкува како закана – вели професор Ѕвонимир Јанкуловски.
Поранешниот пратеник од ВМРО-ДПМНЕ Филип Петровски, нагласувајќи дека зборува од лично име, истакна дека со закон треба да се утврдат правила на игра во големите партии. Јас лично не сум задоволен од состојбите во ВМРО-ДПМНЕ во тој поглед. Во последните 10 години состојбите одат надолу. Статутарно уште во времето пред заминувањето на Љубчо Георгиевски беа утврдени овластувања на претседателот на партијата, кои се недемократски и не овозможуваат слободно изразување. Во ВМРО-ДПМНЕ нема форум на идеи. Јас сум многугодишен член на партијата и немам никаков начин како да го кажам моето мислење – порача Петровски.
Ристана Лалчевска од ЛП оцени дека треба законски да се дефинира оти активното членство покрај тоа што има право да биде избирано има обврска да ја плаќа членарината, со што ќе се оневозможи нивно врзување со одредени структури.
- Членовите во партиите чувствуваат како тие да постојат за лидерите, а не обратно. Кај нас нема демократија, туку систем на владеење на мала група луѓе што ја узурпираат власта во партиите и владеат – рече лидерот на НСД Љупчо Јордановски.
http://filippetrovski.blog.com.mk/
http://www.youtube.com/filippetrovski
http://break.com/filippetrovski
http://www.livevideo.com/filippetrovski
http://www.myspace.com/filippetrovski
http://zanas.blog.com.mk/
http://zanas2.blog.com.mk/
Permalink
03.17.08
Posted in хумор at 10:07 pm од filippetrovski
на нашите властодржачи им дошло до уживање. се утепаа од работа па отидоа на…
САБОТНО ОПУШТАЊЕ
Црвенковски и Груевски на техно-журка
Претседателот Бранко Црвенковски и премиерот Никола Груевски во саботата околу полноќ се појавија во скопската дискотека "Колосеум". Настап имаше британската диџејка Мис Џеј со техно ремикси…
Претседателот Бранко Црвенковски и премиерот Никола Груевски во саботата околу полноќ се појавија во скопската дискотека "Колосеум". Настап имаше британската диџејка Мис Џеј со техно ремикси на комерцијални хитови.
Под силно обезбедување, и премиерот и Претседателот беа сместени во ВИП – сепареата на вториот кат, еден спроти друг.
Претседателот Црвенковски беше во друштво на пријатели, а премиерот Груевски со сопругата Боркица и со шефот на кабинетот Мартин Протуѓер.
"Еве, дојдов малку да се опуштам меѓу младите", ни рече Бранко.
Сопругата на премиерот Боркица ни рече дека тие ретко излегуваат, но и кога ќе успеат да ги усогласат обврските околу ќерката Анастасија и државничките работи на нејзиниот сопруг, одвреме-навреме одат во диско.
Иако седеа во близина, Претседателот и премиерот не се поздравија. Не станаа да играат.
а еве како вечер извлекува заклучок за стабилна македонија
Црвенковски и Груевски на журка во Колосеум
Ситуацијата во државата очигледно е стабилна. Првите луѓе на државата покрај многубројните обврски во пресрет на самитот на НАТО во Букурешт и преговорите со Грција околу спорот за името најдоа простор и за забава.
Претседателот Бранко Црвенковски и Премиерот Никола Груевски, во саботата сосема случајно се најдоа на иста забава во дискотеката "Колосеум".
Секој на посебно сепаре, шефот на државата во едниот, а Премиерот во другиот дел на дискотетката уживаа во забавата.
Груевски во друштво на сопругата Боркица и генералниот секретар на ВМРО-ДПМНЕ и шеф на неговиот кабинет Мартин Протуѓер, а Црвенковски со пријател и синот Љупчо со задоволство ја слушаа музиката на диџејката од САД. Неофицијално, првите луѓе во државата не си пружиле рака.
Можеби имаат различни ставови за прашања од политиката, но сепак саботната забава е потврда дека барем имаат сличен вкус за музика. Кохабитацијата одлично функционира.
незнам дали само не мене ми е чудно ова што ни се слушува во државава?!
Permalink
03.16.08
Posted in блогосфера at 7:28 pm од filippetrovski
е ова е класичното СЕЛО ГОРИ А БАБА СЕ ЧЕШЛА
ВЛАДАТА ВО ХАОС, нестабилност (сериозна) на повидок, а груевски си муабети со милошов и димитров… да се чудиш.
http://www.vest.com.mk/default.asp?id=148777&idg=8&idb=2324&rubrika=Makedonija
ама ептем ми се убави на фоткава. како за на свадба… опа иха…
а во исто време и во истата држава:
http://www.vest.com.mk/default.asp?id=148776&idg=8&idb=2324&rubrika=Makedonija
http://utrinski.com.mk/?ItemID=E4152ABE2E366641ACAF3D95B2EE0D8D
http://dnevnik.com.mk/?ItemID=CBF88C2FD23760499A76DCAC445B91D6
http://filippetrovski.blog.com.mk/
http://www.youtube.com/filippetrovski
http://break.com/filippetrovski
http://www.livevideo.com/filippetrovski
http://www.myspace.com/filippetrovski
http://zanas.blog.com.mk/
http://zanas2.blog.com.mk/
Permalink
03.15.08
Posted in локално at 7:35 pm од filippetrovski
Сериозни и тешки времиња се пред нас. Ова се навистина денови на искушение за Македонија. За да не бидам погрешно разбран, ќе започнам со вовед што ја објаснува нашата мирољубива и добрососедска позиција во спорот со Грција. Имено, од првиот ден кога влегов во Градската библиотека „Браќа Миладиновци“, ја продолжив претходно започнатата соработка со една невладина организација од Грција. Само минатата година заедно изведовме курсеви за изучување на грчкиот јазик и обука за употреба на компјутери за повеќе од 200 заинтересирани граѓани. Курсевите беа целосно бесплатни и, според мое мислење, беа целосно успешни. Тие им дадоа можност на нашите граѓани да се стекнат со знаења кои, се надевам, подоцна во кариерата можат да им бидат корисни. Библиотеката ги овозможи сите услови наставата да се одвива непречено. Пред претставниците од Грција, како и пред курсистите, секогаш велев дека треба да ја оставиме политиката во нејзините ровови, каде што разликите тешко се премостуваат. Истакнував дека наша работа во областа на културата е да создаваме мостови меѓу двете држави, односно да ја градиме довербата на наш микроплан. Убеден сум дека со секое доаѓање колегите од југот се чувствуваа како дома во Македонија. Ова не случајно го потенцирам.
Наспроти моето, односно нашето меѓусебно искуство, кое во библиотеката на секојдневна основа го развивавме, стои грчката официјална државна политика. Таа политика сериозно се заканува да ја запре со вето Македонија на патот кон НАТО. Истовремено, на регионот да му донесе непотребна и опасна нестабилност. Повеќе пати досега во моите текстови сум ја исцртувал новата граница на влијание меѓу двете доминантни држави на овој дел од светот. Секојдневно се’ поочигледна станува поделбата на сфери на влијание кои ги апострофираат САД и Русија. Сите показатели, се’ што прават Американците во Македонија, покажуваат дека тие ја сакаат нашата држава во НАТО и во сферата на нивното влијание. Тоа е добро, затоа што преку влезот во Алијансата ги решаваме безбедносните предизвици и прв пат ќе бидеме на пат да станеме атрактивни за капиталот кој со тоа по автоматизам доаѓа. Потсетувам и на документите (јасното изјаснување како Македонци!) на македонските емигранти во САД од крајот на 19 век (6.800) кои ги објави Павле Воскопулос. Убеден сум дека објавувањето во овој момент е помогнато од соодветните служби на САД. Потоа, неминовно доаѓа зачленувањето во ЕУ. Ќе биде, односно беше тоа одлична перспектива за оваа држава и нација, како и за целиот регион. Полека ќе преминуваше од несигурно, неатрактивно место во опозитот на сето тоа. Не гледам кој не би го посакувал тоа!?
Само оној кој со целиов случај можеби сака да скрие/покрие некоја непријатна вистина? И малите деца знаат дека сите приговори за недобрососедско однесување (најновото маневрирање за да се покрие небулозното барање за промена на името на Македонија) се невистинити. Еве, нека биде илустрација и нашата соработка во библиотеката. Тогаш што сакаат да покријат? Да не се лажеме, олкава патрдија не се крева за ништо. Едноставно е. Сакаат да го покријат непријатниот факт за македонскиот геноцид, кој во неколку наврати се има случувано во минатиот век на територијата на Егејска Македонија. Можеме да ги нагласиме 1913 и потоа, како и по завршувањето на Втората светска војна. Македонскиот геноцид е со толкави димензии што најверојатно го надминува и ерменскиот (веќе пишував за тоа), кој истражувачите, упатените, го прогласуваат за втор најголем во историјата на човештвото поради бројката од еден до еден и половина милион жртви. Само што за нашиот геноцид не се зборува. Не се истражува, не се дискутира во научната јавност. Едноставно е табу-тема. Па, сепак, сведоштва и живи очевидци и ден-денеска постојат. Тие и тоа како можат да кажат како било тоа во окупираните делови од провинцијата Македонија. После се’, сите се сеќаваме дека до 1989 година во Грција беше дури и забранета употребата на името Македонија или се’ што асоцира на тоа. Кој ги менуваше со закон топонимите, имињата на сите населени места во Егејска Македонија? Беше ли тоа Република Македонија или Грција? Кој го забрануваше и драконски го санкционираше користењето на македонскиот јазик? Да не се враќаме 2000 години наназад во тешко изведливи и објасниви полемики кој е кој. Дајте да ги прегледаме фактите за минатиот век.
Лицемерно е да се тврди од страна на Грција дека ние не сме биле добри соседи во една таква констелација на односи. Исто така, лицемерно е од Европа (која знае за погоре наведените факти) да не’ принудува да го менуваме името, заземајќи ја страната на јужниот сосед. Треба да знаат дека со тоа стануваат соучесници во геноцидот кој некој сосила се обидува да го продолжи и во денешен ден. Моите информации говорат дека сега Грците на сојузниците во НАТО им објаснуваат оти не е потребно да се прими Македонија во Алијансата. Тоа немало да предизвика нестабилност на регионот, бидејќи нашата држава ќе била опкружена со три држави-членки на НАТО – Албанија, Бугарија и Грција.
Ова е најновата конструкција која нашиот „добар сосед“ ни ја пакува оти не сме ние „подобар сосед“. Европа немо гледа, како по обичај, а тоа не се санкционира од јавното мислење. Добриот сосед бил подолго време во НАТО. Па што? Ајде сега поради тоа уништете ја Македонија.
Една работа не и’ е кажана јавно, јасно и гласно на Европа. Со уништувањето на државата Македонија, за Европа ќе се отвори огромен проблем, многу поголем и од курдскиот или, пак, босанскиот. Ќе се отвори македонското прашање во неколку држави истовремено. Ќе биде стимулирано, ако не’ остават без држава, директно од нив. Да ги потсетам Европејците дека тоа македонско прашање ја тресеше Европа во почетокот на минатиот век многу силно и тоа во тој период се’ уште не беше созреано поради историските околности. Меѓутоа, сто години подоцна, Европа, верувајте, нема да сака да се соочи со отворање на ова прашање во неколку држави истовремено, многу посилно од кога било.
http://filippetrovski.blog.com.mk/
http://www.youtube.com/filippetrovski
http://break.com/filippetrovski
http://www.livevideo.com/filippetrovski
http://www.myspace.com/filippetrovski
http://zanas.blog.com.mk/
http://zanas2.blog.com.mk/
Permalink
03.13.08
Posted in вести at 9:39 am од filippetrovski
ајде сега сите сложно и како еден да направиме што повеќе потписи на петицијата на обединетата македонска дијаспора.
To: United Nations, European Union, and North Atlantic Treaty Organization
P E T I T I O N
From:
United Macedonian Diaspora
To:
Secretary-General of the United Nations and its Member Nations
Secretary-General of the Council of the European Union and its Member States
Secretary-General of the Council of Europe
President of the European Parliament and Parliamentarians
European Parliament Committee on Foreign Relations
Secretary-General of the NATO and its Alliance Member Nations
The World Bank
The International Monetary Fund
Holy See – Vatican, Pope Benedict XVI
United States President
United States Secretary of State
United States Secretary of Defense
United States National Security Council
United States Senators
United States Senate International Relations Committee
United States House of Representatives
United States House Foreign Affairs Committee
United States Ambassador to Macedonia
Australian Government
British Government
Canadian Government
Chinese Government
French Government
Russian Government
Macedonian President
Macedonian Prime Minister
Macedonian Minister of Foreign Affairs
Macedonian Minister of Defense
Macedonian Agency for Emigration
Macedonian Parliament
Macedonian Ambassador to the United States
Macedonian Media
International Media
Subject: Furthering the International Community’s Support for the Republic of Macedonia
The Government of the Republic of Macedonia, hereinafter referred to as ‘Macedonia,’ has made every effort to create an atmosphere in which a multi-ethnic society can develop and prosper. Macedonia serves, and will continue to serve, as an ideal developmental model reflecting prosperous multi-ethnic European society. The country has worked to resolve the heavy challenges of establishing a multi-cultural society despite the many socio-economic problems it has faced since its statehood in 1991. Equally important, Macedonia has shown uncommon determination in its efforts to embrace the Western Democratic Order. It is now incumbent on Macedonia’s neighboring states of Greece, Bulgaria, Albania, and Serbia to adopt, to implement, and to further the developmental model of a functional multi-ethnic Europe by discarding their respective policies of state sponsored religious and/or racial discrimination against people of ethnic Macedonian origin.
All signatories to said petition agree to act as human rights advocates pledging to end racial, ethnic, and religious discrimination against people of ethnic Macedonian origin; moreover, representing the United Macedonian Diaspora, all participants agree to act as advocates of sound public policy highlighting a careful consideration of key issues regarding Macedonia and the wider Balkan region, which are the following:
· Under the rule of international law, there is no precedent granting to any government the power or authority to dictate to an independent sovereign nation what the sovereign’s name is or should be. We urge the United Nations, the European Union, the North Atlantic Treaty Organization, and those nations who have not yet done so, to take the logical step of formally conveying full diplomatic recognition to Macedonia under its constitutional name, “The Republic of Macedonia.”
· The right to self-identification is enshrined in international law (Framework Convention on National Minorities [FCNM], Art. 3). This right has individual and collective dimensions. Each person has the right to identify themselves with a minority group (or not), and each group has the right to decide whether it would like to preserve its own group identity; including customs, traditions, language and religion. In its General Comment 23 on Article 27 of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), the United Nations Committee on Human Rights (UNCHR) stressed that the existence of a group is based on objective criteria coupled with the right to self-identification, and that it is not up to the state to decide whether a minority group exists. Under the above cited precedent, it is incumbent on the United Nations and its members to recognize the displaced, violated, or tortured minority group which self-identifies as Macedonian; including those Macedonian groups living, residing, or desiring to return to their homes in the states of Greece, Bulgaria, and Albania. Moreover, as established by the government of the United States of America vis-à-vis the U.N. Committee on Human Rights, worldwide diplomatic recognition of the state of Macedonia under its constitutional name “The Republic of Macedonia” is indispensable, just, and mandatory.
· Stemming from systematic discrimination by the Greek, Bulgarian, and Albanian governments upon their own Macedonian minority, we urge the International Community to put pressure upon these governments to acknowledge the existence of an ethnic Macedonian minority with its own culture, customs, traditions and language; to stop the policies of forced assimilation and denationalization of ethnic Macedonian minorities, as guaranteed by the United Nations Universal Declaration of Human Rights, the Helsinki Agreement and the Vienna and Copenhagen documents of the Commission on Security and Cooperation in Europe.
· The Macedonian minorities living in Greece, Bulgaria, and Albania must be granted the right to the repatriation and restitution of lands, territories, and resources which they have traditionally owned or otherwise occupied or used, and which have been confiscated, occupied, used or damaged without their free and informed consent in the signing of the Treaty of Bucharest in 1913. Where this is not possible, the Macedonian minorities should have the right to just and fair compensation. Unless otherwise freely agreed upon by the parties concerned, compensation shall take the form of lands, territories, and resources equal in quality, size, and legal status.
· It is incumbent upon the European Union, under the Maastricht Treaty, for the European Community’s central institutions to act “ insofar as the objectives of the proposed action cannot be sufficiently achieved by the Member States.” Here, ending state-sponsored racial and religious discrimination by Greece, Bulgaria, Albania, and Serbia “cannot be sufficiently achieved” without direct action by the European Community’s central institutions. Therefore, we call upon the European Community to predicate and enforce the values of subsidiarity equally, and among all Member States, free of any racial, religious, or gender based discrimination; these include: the right of minority self-determination and accountability, minority political liberty, preservation of ethnic identity of all peoples, preservation of racial and religious diversity, and respect for all minority political groups.
· We urge the International Community to pressure the European Community, especially the governments of Greece, Serbia-Montenegro, Bulgaria, and Albania, along with their ecclesiastical authorities, to recognize the Macedonian Orthodox Church and Jewish-Macedonians in order to preserve the right to freedom of religion. We encourage restoration of old, and the building of new, Macedonian Orthodox churches and Macedonian-Jewish synagogues within their countries, and allowing the use of the Macedonian language during worship.
· It is in the best interest of Europe and the Westernized World to do everything possible so as to insure security, peace, vigorous economic growth, and continued progress toward democratization of Macedonia, with the goal of ensuring a more stable Balkan region. We urge the European Union to provide full assistance to Macedonia in its stabilization efforts towards becoming a Member State; essentially, to do in Macedonia and the Balkans what the Western European countries did in the 1970s to stabilize Spain and Portugal.
· In the interest of avoiding a repeat of the violence witnessed in Bosnia or Kosovo, immediate implementation of positive social and economic reforms banning respective racial, national origin, religious, or gender-based discrimination in Greece, Bulgaria, and Albania remain fundamental to the stability of Europe.
· In cooperating with NATO, Macedonia played a key role in preventing the spread of the Kosovo crisis. Macedonia, as a long-time member of the NATO “Partners for Peace” program has had on-going cooperative training exercises with the United States military and in the spirit of defense cooperation has been active in sending military units to Afghanistan and Iraq. We support the on-going efforts for Macedonian admission into the North Atlantic Treaty Organization.
· We urge the International Community’s intervention and institutionalization of continuous long-term mechanisms necessary against those who threaten the stability, the economic development, and the continued multi-ethnic development of the democratic process in Macedonia; including international monitoring and regulating of state sponsored racial and religious discrimination against Macedonia or people of Macedonian origin by Greece, Bulgaria, and Albania. Peace in Macedonia, and along Macedonia’s borders, helps ensure lasting peace and stability in the wider region.
· We urge the United States and other major industrialized nations of the world, the World Bank, the International Monetary Fund and other political and economic groups to provide economic assistance to Macedonia, thereby helping the country deal with the current internal and external imbalances. Furthermore, we demand from the government of Macedonia to provide access to capital resources for investment in Macedonia, as well to establish reforms and incentives that would increase trade and investment by supporting private companies, business experts, and economic development specialists.
· An internationally recognized demarcation of the Macedonia-Kosovo border furthers the stability of the region; specifically, this demarcation is imperative to respective law enforcement on both sides of the border in their fight against global terrorism, global illegal narcotics smuggling, and global illegal smuggling of women who fall victims to international prostitution rings.
To this end, the United Macedonian Diaspora would like to make it known to the International Community that we will no longer tolerate changes to our name, our identity, our national flag, symbols, and anthem, and existing territorial borders. The United Macedonian Diaspora believes strongly in the rights to freedom, liberty, and self-determination.
Sincerely,
The Undersigned
POTPISHETE JA PETICIJATA
http://www.petitiononline.com/umd/petition.html
http://www.petitiononline.com/umd/petition-sign.html
http://filippetrovski.blog.com.mk/
http://www.youtube.com/filippetrovski
http://break.com/filippetrovski
http://www.livevideo.com/filippetrovski
http://www.myspace.com/filippetrovski
http://zanas.blog.com.mk/
http://zanas2.blog.com.mk/
Permalink
03.10.08
Posted in Некатегоризирано at 3:45 pm од filippetrovski
Може да има само еден
08 март 2008
Последниве месеци се изнаслушавме и прочитавме безброј мислења и коментари за тоа кој е Медведев, новиот претседател на Русија. Сите се занимаваат со тоа да одговорат дали е тој клон на Путин, дали може да излезе од неговата сенка за време на мандатот или, всушност, претставува само едно преодно решение за Путин по некое време да се врати на власт. Имено, гласиштата се дека Путин намерно избрал лик кој не може да се изгради во силен лидер, што би значело негово полесно седнување во тронот кога ќе дојде време. Во овој текст нема да навлегувам во детали кои имаат геополитичка конотација и во тоа дали и како ќе се одрази Путиновиот избор врз светската политика. Овој пат ме интересира нешто друго, намерното избирање слаби наследници од страна на менторите за да можат во погоден момент да ги симнат од тронот и да се вратат на власт. Затоа што оваа појава никако не е исклучок кој не е забележан и на други места, како и во Македонија.
Политиката е како опиум. Кој ја пробал тешко се откажува од неа. Ретки се примерите на луѓето кои собрале сила или пронашле други интереси откако се фатиле со врвната политика. Тоа е најверојатно така затоа што моќта која ја носи политичката функција е тешко надминлива или заменлива од која било друга професија. Од друга страна, суетата која секојдневно се храни од разни подлизурковци и апаратчици, ретко кој ја совладал. Секој (речиси секој) сака да му кажуваат секое сабајле колку е убав, паметен и незаменлив (симболиката на лошата кралица од Снежана и седумте џуџиња). А токму тоа се прерогативите на врвната политика. Таму и најисфрустрираните, најобичните, медиокритетите можат да се доберат до пофалби и уста полни со славопојки на секојдневна основа.
Дозволете мала илустрација. Кога бев пратеник телефонот секојдневно ми ѕвонеше неколку стотици пати. Еднаш забележав 16 влегувања од прва во втора линија и обратно без престанок. Сите некако беа цело време тука. Напати и јас сум се занесувал дека којзнае колку сум битен… Ех, тешко е да се признае дека сето тоа е само привид од луѓе кои се тука за сите властодршци, кои наоѓаат начин да бидат длабоко вовлечени во секоја гарнитура. Луѓе кои утредента по изборните резултати веќе вадат членски книшки во победничката партија (затоа секоја од партиите се фали со нови членства кога ќе се добере до власта). Ако јас го имам тоа искуство, какво ли само искуство имаат нашите претседатели, премиери, претседатели на партии? Верувам дека расте вовлекувањето правопропорционално со секоја повисока позиција. А тоа создава сериозен проблем за објективно јасно расудување за сопственото место во системот и реалните можности за подобрување на што било, односно придонесот е тешко да се измери со објективно оценување.
Веројатно затоа е дополнително потешко да се симнеш од тронот. Но, правилата кои ги наметнува западната демократија, каде што се ограничува правото на реизбор само два пати, за автократите се несимпатични. Така, мораат да се измислуваат начини како да се создаде привид на демократичност, а всушност да се изигра системот. Изигрувањето може да не го видат само слепите. Дури и во самата Русија, како и насекаде во светот сите водечки журнали се прашуваат до кога ќе трае двоецот Путин – Медведев. Притоа, ги споредуваат како две марионети кои заедно ги движат конците на двоглавиот орел – грбот на руската држава. Речиси сите мислења се дека двоецот нема да живее многу долго во хармонија. Телото со две орелски глави е функционално само кога е грб на држава. Во реалноста едно тело со две глави е нефункционално и, побргу или подоцна, создава проблеми, така што сосема е извесно дека Медведев наскоро ќе се обиде да излезе од сенката на својот ментор. Тоа ќе значи развластување на Путин и судир на врвот.
Всушност, за Македонија и за сите нас, во нашата самозатвореност и тешка изолација не е ни многу битно како стојат работите меѓу Путин и Медведев. Тешко дека релациите меѓу нив двајца можат да имаат влијание на македонската политика (затоа што ниту тие, ниту ние имаме некои посебни меѓусебни односи), а и на обичниот Македонец. Сепак, постои една паралела која може да се направи со нас, за да стане темата поблиска. Ќе наведам два примера од нашиот политички живот, кои по дефиниција ни се поблиски (бидејќи ние сме крајно политизирана нација), а се дел од нашето милје. Секако, се однесуваат на конструкциите кои ги прават партиските лидери за да го задржат политичкото и партиското влијание по секоја цена и по детронизирањето. Математиките не секогаш излегуваат на крај како што се планира и очекува. Првиот пример е поврзан со Бранко Црвенковски и Владо Бучковски. Црвенковски со сила го постави Бучковски за лидер на СДСМ. Се сеќавате каква порака испратија првите негови соработници кога прошетаа помеѓу делегатите на конгресот на СДСМ, рамо до рамо со Бучковски. И тој самиот колку беше само горд. Ама, кога посака да води своја политика, тоа Бранко не можеше да го поднесе (сметајќи дека тој мора се’ уште да го има приматот во партијата и државата) и направи се’ да го симне Бучко. Дури и направи премолчен сојуз со ВМРО-ДПМНЕ само за да не победи Бучко. Не застана се’ додека не го елиминира сосема неговиот протеже. Затоа што е моќен и втемелен во целокупниот систем на Република Македонија, тој успеа без некои големи проблеми да го уништи Бучковски целосно. Тој сега веќе е без политичка иднина.
Вториот пример го имаме во ВМРО, меѓу Георгиевски и Груевски. Слично како во првиот пример, за да се изврши смената интервенираше партискиот претседател. Мораше да биде така како што сака Георгиевски. Неговата математика беше да го постави релативно невтемелениот во партиската база Груевски за да може да го симне кога ќе посака, односно кога ќе процени дека дошло време да се враќа на сцената. Георгиевски не беше Бранко. Немаше тој доволно години на власт за да биде неприкосновено силен и да спроведе секаков план што ќе го замисли. Исто како во претходниот пример, протежето посака да дејствува независно. Дојде до судир. Телото мораше да има една глава. Георгиевски отпадна.
Која варијанта ќе се случи во Русија, останува наскоро да видиме.
Permalink
03.06.08
Posted in Некатегоризирано at 2:35 pm од filippetrovski
на овој сајт ке поставувам материјали за симнување. тоа ке бидат книги, слики, рарови, и се друго што може да се симнува слободно.
http://www.esnips.com/web/ognenangelsStuff/
Permalink
« Previous entries Следна страница » Следна страница »
filippetrovski